A Plataforma por el Derecho a la Vivienda convocou o sábado 14 de marzo unha concentración na praza das Conchiñas, en A Coruña, para reclamar medidas urxentes fronte á crise habitacional. Veciños, activistas e colectivos sociais congregáronse pola tarde para denunciar a suba dos prezos do aluguer, os desafiuzamentos e a falta de vivenda pública. A protesta, que transcorreu sen incidentes, buscou visibilizar a precariedade residencial e esixir respostas das administracións locais e autonómicas. Os organizadores pediron políticas concretas que garantan o acceso a unha vivenda digna para os sectores máis vulnerables.
O ambiente na praza foi reivindicativo e sereno, con pancartas, consignas e música en apoio ás demandas do movemento. Os asistentes corearon lemas a favor da vivenda como dereito e levaron carteis nos que se pedía a paralización dos desafiuzamentos e o fin dos contratos abusivos. A primeira vista, a cita reuniu persoas de distintas idades, desde xoves que afrontan dificultades para emanciparse ata familias que sufriron subas de renda. A convocatoria reservou un espazo para as intervencións de representantes da plataforma, que explicaron as claves da súa denuncia.
A Plataforma por el Derecho a la Vivienda fixo un chamamento á mobilización sostida e reclamou reformas concretas, entre as que citou o reforzo da bolsa pública de alugueres, maiores sancións aos grandes propietarios e controis máis estritos sobre as subidas de prezo. Segundo os convocantes, estas medidas son imprescindibles para reverter un mercado que, ao seu xuízo, deixou a numerosas familias sen alternativas de aloxamento asequible. Tamén pediron a implicación da Xunta e do concello de A Coruña na protección dos dereitos básicos das persoas afectadas.
Os organizadores contextualizaron a protesta nunha tendencia de presión á alza sobre a vivenda nas cidades galegas, marcada polo incremento da demanda, a turistificación dalgúns barrios e a escaseza de vivenda social. Diversos colectivos sociais alertaron nos últimos anos da perda de stock asequible e da proliferación de contratos temporais que dificultan a estabilidade dos fogares. Para os participantes na concentración, estes factores explican o aumento das reclamacións cidadás e a necesidade de medidas estruturais.
Desde a plataforma sinalan que a atención pública e política ao problema aínda é insuficiente e que moitas das solucións plantexadas ata agora non se traduciron en cambios reais sobre o terreo. Reclamaron transparencia na xestión de inmobles públicos e a mobilización de edificios baleiros para destinalos a vivenda social. Ademais, pediron maior coordinación entre administracións para ofrecer alternativas a familias en risco de exclusión residencial.
Varios asistentes relataron aos organizadores experiencias persoais de ocupación temporal, contratos precarios ou procesos de desafiuzamento que, aseguraron, evidencian a urxencia da intervención pública. Aínda que na concentración non houbo presenza visible de responsábeis municipais durante o acto, os convocantes anunciaron que entregarán un escrito coas súas demandas ás administracións. Tamén advertiron que, se non obteñen respostas en prazos concretos, intensificarán as mobilizacións nas rúas e nas portas das institucións.
A protesta de hoxe súmase a outras mobilizacións recentes na rexión que reclaman o recoñecemento da vivenda como un dereito social e non só como un ben de mercado. Expertos consultados por colectivos sociais subliñan a necesidade de combinar políticas de oferta —máis vivenda pública e medidas contra a especulación— con apoios aos fogares en situación de vulnerabilidade. Para os convocantes, a mobilización pública é unha ferramenta para presionar por esa combinación de medidas.
Tras o acto, a Plataforma por el Derecho a la Vivienda instou a manter a atención sobre o tema e a sumar apoios veciñais para converter as reivindicacións en políticas concretas. Mentres tanto, o debate sobre a vivenda continúa instalándose na axenda local e autonómica, con ampla expectación polas respostas que ofrecerán as administracións nos próximos meses. Os organizadores pecharon a xornada reclamando que a protección habitacional deixe de ser unha promesa e pase a ser unha política tangible.
