O SD Compostela venceu ao Alondras por 3-0 en San Lázaro o 14 de marzo de 2026, un triunfo que cortou unha mala racha fóra de casa e devolveu ao equipo ao camiño cara á loita polo ascenso directo. O encontro decidiuse grazas a un dobrete de Maceira e a un penalti transformado por Parapar, que certificaron tres puntos vitais para a clasificación. A vitoria chegou tras un mes con saídas complicadas e servirá de revulsivo para as próximas xornadas. No estadio compostelán, a esedé amosou unha versión máis contundente e solvente que a ofrecida fóra de casa.
O encontro abriuse cun Compostela ben plantado que buscou impoñer o seu ritmo desde o inicio. Maceira materializou dous remates letais que desequilibraron o marcador e obrigaron ao Alondras a replantexar a súa proposta, mentres que o penalti convertido por Parapar sentenciou na segunda metade evitando calquera zozobra. A eficacia ofensiva foi a clave do triunfo: o equipo local aproveitou as súas oportunidades nun partido no que controlou os tempos. O 3-0 final reflexa a superioridade compostelá nas áreas.
O adestrador Secho Martínez recuperou sensacións no seu regreso a San Lázaro tras un mes de partidos fóra de casa, onde o conxunto tiña encadenado tres tropezos consecutivos. A reacción do vestiario foi inmediata, tanto na proposta táctica como na actitude dos futbolistas, que mostraron maior cohesión e ambición. Para o adestrador, este tipo de partidos resultan determinantes na carreira polo ascenso directo, xa que permiten afianzar conceptos e recuperar a confianza colectiva. A lectura do empate anterior deu paso a un plantexamento máis pragmático e efectivo fronte a un rival que puxo dificultades.
No desenvolvemento do partido, o Compostela combinou posesión ordeada con transicións rápidas que desbordaron a defensa visitante en varias ocasións. O control do centro do campo e a presión alta complicaron a circulación do Alondras, que apenas creou ocasións claras e rematou resignado a xogar ao contragolpe. A defensa compostelá respondeu con solvencia, colaborando na saída limpa do balón e pechando os espazos aos dianteiros rivais. O equilibrio entre defensa e ataque foi, en definitiva, o que marcou a diferenza sobre o céspede.
O corpo técnico acertou na preparación do choque, axustando pequenos matices que facilitaron a superioridade local. As rotacións e a posta en escena nos primeiros minutos obrigaron ao Alondras a ceder o protagonismo, circunstancia que aproveitou o Compos para forzar situacións de perigo. Alén dos goleadores, varios futbolistas secundarios ofreceron respostas importantes en tarefas de contención e apoio ofensivo, o que permitiu manter a intensidade até o final. A profundidade da plantilla quedou refl ectida na xestión do partido durante os últimos tramos.
San Lázaro viveu unha tarde de alivio e optimismo tras semanas de incertidume, coa afección empurrando dende a bancada cando o marcador comezaba a inclinarse a favor dos locais. A resposta dos seguidores foi visible na presión ao rival e no ánimo cara aos xogadores, que celebraron os goles cun público que necesitaba volver confiar no proxecto. Ese empuxe resultou un factor emocional que o equipo soubo aproveitar para consolidar a vitoria. A comunión entre equipo e afección recuperou ritmo xusto cando a competición aperta.
Con estes tres puntos, o SD Compostela mantén abertas as súas opcións na pugna polo ascenso directo e reduce a presión acumulada polos últimos tropezos fóra de casa. A vitoria permite ao equipo afrontar as próximas xornadas con maior marxe de confianza e ambición, aínda que a liga segue a esixir regularidade e resultados sostidos. A escadra compostelana sabe que non pode conformarse cun triunfo illado.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.