CONTIDO:
O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia ratifica a condena de seis anos de prisión para un home por agredir sexualmente a unha menor nun garaxe de Pontevedra. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) vén de confirmar de forma definitiva a sentenza da Audiencia Provincial de Pontevedra que impón seis anos de cárcere a un home por cometer unha agresión sexual contra unha nena de trece anos. Os feitos, que tiveron lugar en maio de 2021 nunha zona de aparcadoiro, rematan agora a súa vía xudicial co respaldo dos maxistrados galegos, quen validaron o fallo inicial tras analizar as probas presentadas durante o proceso. A vítima, irmá da que fora parella sentimental do acusado no momento dos acontecementos, presentaba daquela un atraso no seu desenvolvemento madurativo, unha circunstancia que foi determinante para a cualificación do delito e a severidade da pena imposta pola xustiza.
A Sala do TSXG fundamenta a súa decisión na solidez do testemuño da menor, ao que os xuíces outorgan plena credibilidade por consideralo firme, claro e exento de contradicións ou ambigüidades. No auto de confirmación, os maxistrados destacan que a narración dos feitos realizada pola afectada foi precisa nos detalles, ofrecendo un relato coherente que permitiu reconstruír a dinámica da agresión sen dúbidas razoables sobre a veracidade do exposto. Esta valoración positiva do testemuño da vítima converteuse no eixo central sobre o que xira a condena, demostrando a confianza do tribunal na palabra da menor como proba principal do caso.
Alén da declaración directa da ofendida, a resolución xudicial subliña a existencia de numerosos elementos obxectivos periféricos que corroboran e dan consistencia á versión mantida durante todo o proceso. Entre estas probas complementarias atópanse mensaxes e fotografías incorporadas á causa, así como diversos informes periciais que avalan a credibilidade do relato da nena e refutan as alegacións da defensa. A confluencia destes indicios técnicos e documentais co testemuño persoal blindou a acusación, deixando sen efecto os argumentos intentados polo condenado para cuestionar a ocorrencia dos feitos.
Un aspecto relevante sinalado polos maxistrados na súa motivación é a ausencia de ningún tipo de resentimento subxectivo por parte da vítima cara ao acusado, o que reforza a imparcialidade do seu testemuño. De feito, a Sala apunta que a menor relatou certos extremos do suceso que, lonxe de prexudicar ao procesado, podían resultar beneficiosos para a súa defensa, un detalle que os xuíces interpretan como unha mostra de honestidade e falta de animosidade. Esta actitude da nena foi valorada positivamente polo tribunal á hora de establecer a certeza dos feitos máis alá de toda dúbida.
Ademais da pena privativa de liberdade, a sentenza impón ao condenado medidas de seguridade e responsabilidades civís destinadas a protexer á vítima a longo prazo. O reo ten prohibido achegarse e comunicarse coa menor durante un período de tempo que supera en dez anos á duración da condena de prisión, garantindo así un marco de afastamento prolongado unha vez cumpra o castigo no centro penitenciario. Esta medida de protección esténdese no tempo para asegurar que a distancia entre agresor e ofendida se manteña moito despois da súa posta en liberdade.
Así mesmo, o fallo establece un período de cinco anos de liberdade vixiada para o condenado, durante os cales estará baixo supervisión xudicial e das autoridades competentes para controlar a súa reinserción e conduta. A estas restricións súmase a inhabilitación profesional para exercer calquera oficio ou profesión que implique contacto directo con menores, unha prohibición que se estende cinco anos máis aló da duración da pena de prisión. Estas inhabilitacións buscan previr futuros riscos e asegurar que o condenado non poida desenvolver actividades laborais en ámbitos de vulnerabilidade infantil.
No ámbito da reparación económica, o tribunal
