O Coruxo encaixou un duro revés na noite do 14 de marzo de 2026 ao perder 2-1 no campo do Sámano, en Vallegón, onde un tanto no minuto 91 decidiu un partido que parecía encamiñarse cara o empate. O equipo vigués, dirixido por Javi Pereira, marchouse de Castro Urdiales coa sensación de ter deixado escapar unha oportunidade para recompoñer a súa confianza tras unha racha negativa. O tanto definitivo dos locais chegou no tempo engadido e frustra o intento visitante de volver á senda dos bos resultados.
O encontro abriuse na segunda metade cando David Añón adiantou ao Coruxo no minuto 46 cunha acción que deu esperanza ao cadro verde. A reacción do Sámano non se fixo esperar e no minuto 61 foi Diego Marta quen igualou o marcador para os locais, asentando a tensión nun partido moi disputado. Cando parecía que o empate sería o resultado final, Berzosa, xogador que entrara desde o banco, asinou o 2-1 definitivo no minuto 91 e culminou unha remontada que desatou a ledicia local.
Os primeiros corenta e cinco minutos ofreceron un choque intenso e de ritmo elevado, co Coruxo volcado ao ataque e o Sámano respondendo cun xogo máis físico e directo. Os vigueses xeneraron varias ocasións e someteron ao rival en fases concretas, sobre todo cara o tramo final do primeiro tempo, pero sen a puntería necesaria para adiantarse no marcador. O equipo local, pese á súa condición de colista, logrou pechar espazos e xogar de forma ordenada para conter as chegadas visitantes.
No capítulo de cambios e alineacións, o Sámano saíu con Hodei na portería e xogadores como Julen, Deiby, Jonlo e Rasines en defensa, mentres que no mediocampo e no ataque participaron Gilete, Xavi, Unai Vega e Marta; Berzosa entrou no minuto 65 e Fran González o fixo no 88. O Coruxo dispuxo de Ruiz Díaz baixo paus e de nomes como Roque, Borja, Xavi Cidre, Guille Pinín, Alonso e Mateo entre os titulares; os cambios incluíron a Hugo, Pelayo, Losada e Rares en distintos tramos do encontro. As substitucións acabaron por resultar decisivas para o desenlace, coa entrada de Berzosa transformando o marcador no engadido.
A derrota agrava a situación anímica do Coruxo, que chegaba ao partido coa necesidade de encadear resultados positivos tras caer nas últimas xornadas. Perder na casa do colista -un rival que loita por manter unha mínima esperanza de permanencia- supón un retroceso na carreira por recuperar sensacións e sumar puntos que dean estabilidade. Para o corpo técnico e a plantilla, o balance do encontro evidencia que as fases de dominio non abondan se non se concretan en goles e se evita conceder accións decisivas no tramo final.
Pola súa parte, o Sámano obtivo un respiro vital. A pesar de ocupar os postos de abaixo e coa permanencia practicamente fóra do seu alcance na clasificación, sumar tres puntos ante un rival directo na loita pola confianza supuxo unha inxección moral para o vestiario e a afección. O partido confirmou que, nesta categoría, a entrega e a eficacia en momentos clave poden dar a volta a calquera prognóstico e que a loita pola salvación pasa tamén por aproveitar os envites na casa.
Dende o punto de vista táctico, o Coruxo buscou impoñer unha presión alta e combinar polas bandas, se ben a falta de acerto na definición e algún erro na organización defensiva no tramo final resultaron determinantes. O equipo creou as mellores ocasións, sobre todo na parte final do primeiro tempo e ao inicio do segundo, pero non atopou o remate final que asegurase polo menos un punto. Ese déficit na pegada e a concesión do gol no engadido son os principais apuntes que deixará a análise técnica tras o regreso a Vigo.
Agora o Coruxo terá que mirar cara adiante e preparar as próximas xornadas con urxencia para evitar que esta derrota supoña o inicio dunha espiral negativa. A plantilla e o adestrador deben traballar tanto na confianza como na eficacia ofensiva e na concentración nos minutos decisivos se queren reverter a dinámica. Para a afección queda a expectativa dunha reacción pronta e contundente nos partidos vindeiros, cando o equipo busque recuperar o terreo perdido.
