O Coruxo encaxou un duro revés na noite do 14 de marzo de 2026 ao perder 2-1 no campo do Sámano, en Vallegón, onde un tanto no minuto 91 decidiu un partido que parecía encamiñarse cara o empate. O equipo vigués, dirixido por Javi Pereira, marchouse de Castro Urdiales coa sensación de ter deixado escapar unha oportunidade para recompoñer a súa confianza tras unha racha negativa. O tanto definitivo do local chegou no tempo engadido e frustra o intento visitante de voltar á senda dos bos resultados.
O encontro abriu na segunda metade cando David Añón adiantou ao Coruxo no minuto 46 cunha acción que deu esperanza ao cadro verde. A reacción do Sámano non se fixo agardar e no minuto 61 foi Diego Marta quen igualou o marcador para os locais, acrecentando a tensión nun partido moi disputado. Cando parecía que o empate ía ser o resultado final, Berzosa, xogador que saíra desde o banco, asinou o 2-1 definitivo no minuto 91 e culminou unha remontada que desatou a ledicia local.
Os primeiros corenta e cinco minutos ofreceron un choque intenso e de ritmo elevado, co Coruxo volcado ao ataque e o Sámano respondendo cun xogo máis físico e directo. Os vigueses xeneraron varias ocasións e sometérono ao rival en fases concretas, sobre todo cara o tramo final do primeiro tempo, pero sen a puntería necesaria para adiantarse no marcador. O equipo local, pese á súa condición de colista, conseguiu pechar espazos e xogar de xeito ordenado para conter as chegadas visitantes.
No capítulo de cambios e aliñacións, o Sámano saíu con Hodei na portaría e xogadores como Julen, Deiby, Jonlo e Rasines en defensa, mentres que no mediocampo e ataque participaron Gilete, Xavi, Unai Vega e Marta; Berzosa entrou no minuto 65 e Fran González fíxoo no 88. O Coruxo dispuxo de Ruiz Díaz baixo paus e de nomes como Roque, Borja, Xavi Cidre, Guille Pinín, Alonso e Mateo entre os titulares; os cambios incluíron a Hugo, Pelayo, Losada e Rares en distintos tramos do encontro. As sustitucións acabaron por resultar decisivas para o desenlace, coa entrada de Berzosa transformando o marcador no engadido.
A derrota agrava a situación anímica do Coruxo, que chegaba ao partido coa necesidade de encadear resultados positivos tras caer nas últimas xornadas. Perder na casa do colista -un rival que loita por manter unha mínima esperanza de permanencia- supón un retroceso na carreira por recuperar sensacións e sumar puntos que dean estabilidade. Para o corpo técnico e a plantilla, o balance do choque evidencia que as fases de dominio non bastan se non se concretan en goles e se evita conceder accións decisivas no tramo final.
Pola súa banda, o Sámano obtivo un respiro vital. A pesar de ocupar os postos de abaixo e coa permanencia practicamente fóra do seu alcance na clasificación, sumar tres puntos ante un rival directo na loita pola confianza supuxo unha inxección moral para o vestiario e a afección. O partido confirmou que, nesta categoría, a entrega e a eficacia en momentos clave poden virar calquera pronóstico e que a loita pola salvación pasa tamén por aproveitar os envites en casa.
Dende o punto de vista táctico, o Coruxo buscou impor unha presión alta e combinar polas bandas, se ben a falta de acerto na definición e algún erro na organización defensiva no tramo final foron determinantes. O equipo creou as mellores ocasións, sobre todo na parte final do primeiro tempo e ao inicio do segundo, pero non atopou o remate final que asegurase polo menos un punto. Ese déficit na pegada e a concesión do gol no engadido son os principais apuntes que deixará a análise técnica tras o regreso a Vigo.
Agora o Coruxo terá que mirar cara adiante e preparar as pró
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.