BNG insta á Xunta e ao Concello a un cambio radical pola crise en Vigo

O texto xa está en galego. Deixo aquí o contido co HTML preservado. Aviso: o último parágrafo está cortado; queres que o complete?

En Vigo, o BNG elevou este martes o tono contra a Xunta e o Concello ao reclamar un «cambio radical» nas políticas públicas ante o que define como unha «emergencia laboral» que está a debilitar a capacidade produtiva da cidade. A petición, formulada con motivo do Día da Clase Obreira Galega e divulgada o 10 de marzo de 2026, exixe medidas inmediatas para frear o desemprego, a precariedade e a emigración. A formación solicita accións coordinadas entre administracións para artellar unha reactivación industrial e protexer os fogares máis expostos á pobreza. O Bloque alerta de que, se non actúan Xunta e Concello, a situación pode agravar o declive económico da comarca.

O portavoz municipal, Xabier P. Igrexas, situou o problema nunha combinación de empregos temporais, contratos a tempo parcial e salarios que non alcanzan para cubrir as necesidades básicas das familias. Igrexas pediu «políticas valentes, accións concretas e un compromiso firme», e sostén que as medidas actuais non son suficientes para deter a perda de capacidade produtiva. Segundo o BNG, os efectos non só inciden no paro, senón tamén na calidade do emprego e na vida diaria de moitas persoas. A formación subliña ademais a necesidade de evitar que a precariedade se convierta en norma social.

Para sustentar o seu diagnóstico o partido baseouse en datos que considera oficiais: máis de 20.000 veciños e veciñas de Vigo percibirían ingresos mensuais por debaixo de 625 euros, e unha quinta parte da poboación estaría en risco de pobreza ou exclusión social. Igrexas advertiu de que estas cifras representan fogares que chegan ao final do mes con graves dificultades e que requiren respostas estruturais, non medidas puntuais. O BNG insiste en que os números son a mostra do efecto acumulado dunha década de políticas económicas que, segundo eles, non impulsaron a recuperación industrial. A formación usa eses indicadores como argumento para pedir intervención pública coordinada.

No capítulo industrial, o Bloque alertou do retroceso sostido do tecido produtivo vigués: segundo os datos citados pola formación, preto de 3.541 empregos industriais foron destrúidos desde 2009 e case un 18% das empresas do sector desapareceu na última década, ao pasar de 1.334 a 1.101. Para o BNG, esas cifras amosan unha desertización produtiva que pon en risco a capacidade de xerar empregos estables e ben remunerados. Igrexas responsabilizou directamente á Xunta do PP polas políticas económicas e de promoción industrial que, dixo, non foron capaces de reverter ese proceso. A advertencia incide en que a perda de empresas e postos de traballo agrava a dependencia dunha economía menos diversificada.

Como vía de resposta, o Bloque propuxo un plan de reactivación industrial e productiva para a comarca que inclúa medidas de apoio ás empresas, apoio ás cadeas de subministro locais e políticas de formación e emprego adaptadas ao novo contexto tecnolóxico. A formación pide, ademais, unha coordinación efectiva entre Concello e Xunta para mobilizar recursos e deseñar estímulos que favorezan a permanencia e o crecemento das empresas industriais. Igrexas reclamou que non queden en promesas repetidas as iniciativas que xa foron anunciadas en varias ocasións. Nas súas palabras, é imprescindible pasar da retórica á posta en marcha de proxectos concretos.

O BNG puxo tamén o foco nas condicións laborais, denunciando a expansión de contratos temporais e a proliferación de xornadas a tempo parcial que, segundo a súa análise, non garantían unha vida digna. A formación subliña que a precariedade salarial afecta tanto á capacidade de consumo coma á planificación familiar e de longo prazo das fogares. En varios barrios e polígonos industriais, como As Gándaras e A Graxa, a percepción de declive industrial convírtese nun argumento central nas reivindicacións locais. O Bloque vincula así a cuestión laboral co