Un equipo liderado pola empresa tecnolóxica Eon Systems recreou dixitalmente, neurona a neurona, o cerebro completo dunha mosca da froita e conectouno a un corpo simulado, nunha demostración pública divulgada en marzo de 2026 que promete cambiar a maneira en que se estuda a intelixencia. O traballo, relatado desde Budapest o 10 de marzo por Giulio Prisco, amosa que unha emulación cerebral completa pode procesar sensacións e emitir movementos sen recibir instrucións explícitas, o que abre a porta a emulacións cerebrais a grande escala. O obxectivo declarado polos seus impulsores é avanzar cara a modelos de maior tamaño para investigar a función cerebral, as enfermidades neurolóxicas e, eventualmente, mentes dixitais.

A réplica utiliza como base o conectoma coñecido como FlyWire, e parte do modelo publicado en 2024 que describía o cerebro adulto da Drosophila con máis de 125.000 neuronas e arredor de 50 millóns de sinapses. Ata agora a principal limitación deses modelos era a ausencia dun corpo co que interactuar: a novidade de Eon Systems consiste en integrar ese circuíto neuronal completo cun esqueleto virtual gobernado polas leis da física, de modo que a actividade cerebral e a mecánica corporal formen un ciclo pechado.

Na simulación, a mosca virtual executou comportamentos recoñecibles: camiñar sobre unha superficie, acicalarse e buscar alimento en función de estímulos sensoriais. Os investigadores subliñan que eses actos non foron programados como secuencias prefixadas, senón que xurdiron da dinámica do propio cableado emulado ao recibir entradas visuais e táctiles e convertelas en comandos motores para o corpo simulado.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A aproximación apóiase en ferramentas de simulación corporal como NeuroMechFly e en motores de física como MuJoCo para dotar de realismo ao movemento, mentres que a información estrutural provén do detallado mapa de conexións neuronais. Ao combinar o conectoma con estas plataformas, a emulación procesa sinais sensoriais reais, recórreas polos circuítos correspondentes e desencadea respostas que, cando se traducen ao contorno físico simulado, producen comportamentos coherentes.

Este avance contrasta con experimentos previos máis modestos: o famoso conectoma do nematodo Caenorhabditis elegans, con apenas 302 neuronas, e outros modelos de insectos ou vertebrados que aplicaban aprendizaxe automática sobre corpos simulados sen empregar o cableado biolóxico completo. A diferenza aquí é a fidelidade estrutural do cerebro e a súa conexión directa cun corpo, o que permite observar emerxencias condutuais que remiten á organización interna do sistema nervioso.

Os responsables do proxecto anticipan un ambicioso plan de escalado. Eon Systems anunciou a súa intención de abordar o cerebro dun rato, estimado en torno a 70 millóns de neuronas, empregando técnicas avanzadas de imaxes e rexistro de actividade. Se se cumprise ese salto tecnolóxico, segundo os promotores, quedaría trazado un camiño cara a emulacións aínda maiores que poderían, a longo prazo, contribuír a investigar enfermidades neurodexenerativas e modelos neurolóxicos complexos que hoxe resultan inaccesibles.

A publicación do resultado vén acompañada de debates non só técnicos senón éticos: replicar cerebros e os seus procesos plantea preguntas sobre a condición moral das emulacións, a propiedade dos datos neuronais e os usos autorizados desas réplicas. Os custos computacionais e a necesidade de infraestrutura especializada son outra barreira práctica, e os responsables subliñan a necesidade de marcos de supervisión científica e normativa para guiar investigacións futuras.

Nun fío difundido na plataforma X, o fundador e conselleiro delegado da compañía, Michael Andregg, comentou os avances e as limitacións actuais, e adiantou que seguirán traballando en ampliar a escala e en perfeccionar a integración entre conectoma, sensores e dinámica corporal. O artigo orixinal sobre a demostración apareceu na publicación Mindplex e foi reproducido con autorización, o que permitiu difundir os detalles técnicos e o vídeo da simulación a públicos científicos e xerais.

A posibilidade de transferir comportamentos desde un sistema biolóxico a un dixital sen programación explícita marca, na opinión de varios expertos consultados na literatura, unha etapa relevante na historia da neurociencia computacional. Queda por ver como se traducirá este avance en aplicacións médicas e científicas reais, pero a mosca virtual xa serve como banco de probas para comprender mellor como xorden a acción e a percepción das redes neuronais complexas.