O SD Compostela venceu ao Alondras por 3-0 en San Lázaro o 14 de marzo de 2026, unha vitoria que cortou unha racha negativa como visitante e devolveu ao equipo o camiño cara á loita polo ascenso directo. O encontro decidiuuse grazas a un dobrete de Maceira e a un penalti transformado por Parapar, que certificaron tres puntos vitais para a clasificación. A vitoria chegou despois dun mes con saídas complicadas e servirá de revulsivo para as vindeiras xornadas. No estadio compostelán, a esedé amosou unha versión máis contundente e solvente ca a ofrecida fóra de casa.
O encontro abriuse cun Compostela ben plantado que buscou impoñer o seu ritmo desde o inicio. Maceira materializou dous remates letais que desequilibraron o marcador e obrigaron ao Alondras a replantexar a súa proposta, mentres que o penalti convertido por Parapar sentenciou na segunda metade evitando calquera zozobra. A eficacia ofensiva foi a clave do triunfo: o equipo local aproveitou as súas oportunidades nun encontro no que controlou os tempos. O 3-0 final reflicte a superioridade compostelá nas áreas.
O adestrador Secho Martínez recuperou sensacións no seu regreso a San Lázaro tras un mes de partidos lonxe de casa, onde o conxunto encadeara tres tropezos consecutivos. A reacción do vestiario foi inmediata, tanto na proposta táctica como na actitude dos futbolistas, que amosaron maior cohesión e ambición. Para o adestrador, este tipo de encontros resultan determinantes na carreira polo ascenso directo, xa que permiten afianzar conceptos e recuperar a confianza colectiva. A lectura do empate anterior deu paso a un plantexamento máis pragmático e efectivo fronte a un rival que plantexou dificultades.
No desenvolvemento do partido, o Compostela combinou posesión ordeada con transicións rápidas que desbordaron á defensa visitante en varias ocasións. O control do mediocampo e a presión alta complicaron a circulación do Alondras, que apenas creou ocasións claras e acabou resignado a xogar ao contragolpe. A defensa compostelá respondeu con solvencia, colaborando na saída limpa do balón e pechando os espazos aos dianteiros rivais. O equilibrio entre defensa e ataque foi, en definitiva, o que marcou a diferenza sobre o céspede.
O cadro técnico acertou na preparación do choque, axustando pequenos matices que facilitaron a superioridade local. As rotacións e a posta en escena nos primeiros minutos obrigaron ao Alondras a ceder o protagonismo, circunstancia que aproveitou o Compos para forzar situacións de perigo. Ademais dos goleadores, varios futbolistas secundarios ofreceron respostas importantes en tarefas de contención e apoio ofensivo, o que permitiu manter a intensidade ata o final. A profundidade da plantilla quedou reflectida na xestión do partido durante os últimos tramos.
San Lázaro viviu unha tarde de alivio e optimismo tras semanas de incerteza, co público empurrando dende a bancada cando o marcador empezaba a inclinarse a favor dos locais. A resposta dos seguidores foi visible na presión ao rival e no ánimo cara aos xogadores, que celebraron os goles cun público que necesitaba volver confiar no proxecto. Ese empuxón resultou un factor emocional que o equipo soubo aproveitar para consolidar a vitoria. A comunión entre equipo e afección recuperou ritmo xusto cando a competición aperta.
Con estes tres puntos, o SD Compostela mantén abertas as súas opcións na pugna polo ascenso directo e reduce a presión acumulada polos últimos tropezos fóra de casa. A vitoria permite ao equipo afrontar as vindeiras xornadas con maior marxe de confianza e ambición, aínda que a liga segue esixindo regularidade e resultados sostidos. A escadra compostelá sabe que non pode conformarse cun triunfo illado e que necesita prolongar este nivel de rendemento para acadar os seus obxectivos. O botín logrado en San Lázaro é, polo tanto, tanto práctico como simbólico.
O reto agora pasa por trasladar este mellor ton aos compromisos como visitante, onde o equipo sufrira para sumar nas últimas semanas. Manter a solidez defensiva e a efectividade ofensiva amosadas fronte ao Alondras será determinante nas xornadas venideiras. O calendario esixe concentración e coidados para non desperdiciar o impulso conseguido, e o cadro técnico deberá xestionar cargas e rotacións para chegar con forza ao tramo decisivo. Se o Compostela consolida esta dinámica, as súas opcións de loitar arriba seguirán intactas.
