O choque bélico no Golfo Pérsico ameaza con deixar unha pegada duradeira nos prezos da enerxía e, con iso, na actividade económica global, segundo advirte nunha entrevista a analista de mercados de AFI. A advertencia, realizada o 10 de marzo de 2026, sitúa a Europa e os grandes importadores asiáticos como os máis expostos, mentres que Estados Unidos aparece como relativamente mellor preparado para soster un episodio prolongado. O risco principal é que a subida do petróleo e do gas deixe de ser un pico passageiro para converterse nunha prima permanente que desancle as expectativas de inflación e force aos bancos centrais a manter tipos máis altos.

En conversación con La Región Internacional, María Romero vincula o posible efecto estrutural a varios canais económicos: o encarecemento dos combustibles, o aumento dos custes do transporte e a subida de insumos como os fertilizantes. Estes factores, explica, actúan sobre a inflación e sobre a confianza dos consumidores e das empresas, reducindo así o ritmo da demanda e poñendo presión sobre o crecemento do PIB. Romero advirte de que, se o conflicto se prolonga, o impacto pode deixar de ser un simple choque de oferta e converterse nunha dinámica que modifique as previsións macroeconómicas.

A cadea de transmisión é clara: a enerxía máis cara encarece a produción industrial e o traslado de mercadorías, presiona a factura doméstica dos fogares e eleva os custes de sectores clave da agricultura. Ese encarecemento non só se traduce nun incremento temporal da inflación xeral, senón que pode filtrarse á inflación subxacente se os axentes comezan a anticipar máis subidas de prezos. Para os bancos centrais, unha perda de control das expectativas complica a folla de ruta da política monetaria e reduce a marxe para aliviar os tipos no futuro.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Europa e países asiáticos como Xapón e Corea do Sur son, en opinión da analista, os grandes perdedores potenciais pola súa alta dependencia do petróleo e do gas procedentes do Golfo. A menor capacidade de substitución de subministracións e as limitacións loxísticas fan a estas economías máis vulnerables a choques prolongados. No caso de España e doutras economías europeas, a combinación de prezos ao por maior elevados e unha inflación persistente supón un reto adicional para fogares e empresas aínda con memoria dos episodios previos de inflación enerxética.

Estados Unidos, pola súa banda, parte dunha posición de maior resiliencia grazas á súa produción interna de hidrocarburos e a unha estrutura de mercado máis diversificada, pero non é inmune. Romero subliña tres canais polos que o país norteamericano pode verse afectado: o impacto na inflación e, polo tanto, no poder adquisitivo das familias; o empeoramento da confianza e do gasto; e a maior volatilidade nos mercados financeiros, agravada por un dólar forte. Se os prezos do petróleo se manteñen elevados durante semanas, a narrativa dunha desinflación rápida complica e redúcese o espazo de maniobra para recortes de tipos por parte da Reserva Federal.

A duración da presión sobre os prezos é, segundo a analista, un factor decisivo. Co estreito de Ormuz pechado operativamente e ataques contra infraestrutura crítica, os mercados tenden a incorporar unha prima de risco que pode perdurar semanas. A pesar de que o petróleo xa rexistrou descensos puntuais tras os picos iniciais, a volta a niveis anteriores ao conflito resulta improbable sen sinais claras de desescalada ou sen unha substitución efectiva de subministracións. Esa incerteza é a que alimenta a posibilidade de que a prima enerxética se ancle.

As respostas de política pública poden mitigar o golpe, pero non o eliminan por completo. A coordinación entre gobernos, a liberación de reservas estratéxicas e medidas puntuais para conter a volatilidade axudan a amortecer episodios curtos, pero resultan insuficientes se o conflito se cronifica. Romero advirte de que a magnitude do axuste dependerá da rapidez coa que os países consumidores poidan atopar alternativas e da capacidade dos produtores para aumentar a oferta sen desestabilizar os mercados.

En definitiva, o panorama debuxado polos analistas apunta a un período de maior risco para a recuperación global, no que a inflación, os tipos de interese e a confianza serán as variables a seguir de cerca. Para as autoridades monetarias e fiscais a clave será calibrar as medidas entre conter a inflación e non asfixiar o crecemento. Nun mundo interconectado, a resolución ou a escalada do conflito no Golfo marcará nas próximas semanas a senda da economía internacional.