O choque bélico no Golfo Pérsico ameaza con deixar unha pegada duradeira nos prezos da enerxía e, con iso, na actividade económica global, segundo advirte nunha entrevista a analista de mercados de AFI. A advertencia, realizada o 10 de marzo de 2026, sitúa a Europa e aos grandes importadores asiáticos como os máis expostos, mentres que Estados Unidos aparece como relativamente mellor preparado para soportar un episodio prolongado. O risco principal é que a subida do petróleo e do gas deixe de ser un pico pasajero para converterse nunha prima permanente que desancle as expectativas de inflación e force aos bancos centrais a manter tipos máis altos.
En conversación con La Región Internacional, María Romero vincula o posible efecto estrutural a varios canais económicos: o encarecemento dos combustibles, o aumento dos custos do transporte e a suba de insumos como os fertilizantes. Estes factores, explica, actúan sobre a inflación e sobre a confianza de consumidores e empresas, reducindo así o ritmo da demanda e poñendo presión sobre o crecemento do PIB. Romero advirte de que, se o conflito se prolonga, o impacto pode deixar de ser un simple choque de oferta e converterse nunha dinámica que modifique as previsións macroeconómicas.
A cadea de transmisión é clara: a enerxía máis cara encarece a produción industrial e o transporte de mercadorías, presiona a factura doméstica dos fogares e eleva os custos de sectores clave da agricultura. Ese encarecemento non só se traduce nun incremento temporal da inflación xeral, senón que pode filtrarse á inflación subxacente se os axentes comezan a anticipar máis incrementos de prezos. Para os bancos centrais, unha perda de control das expectativas complica a folla de ruta da política monetaria e reduce a marxe para aliviar os tipos no futuro.
Europa e países asiáticos como Xapón e Corea do Sur son, en opinión da analista, os grandes perdedores potenciais pola súa alta dependencia do petróleo e do gas procedentes do Golfo. A menor capacidade de substituír subministracións e as limitacións loxísticas fan estas economías máis vulnerables a choques prolongados. No caso de España e doutras economías europeas, a combinación de prezos maioristas elevados e unha inflación persistente supón un reto adicional para fogares e empresas que aínda gardan memoria dos episodios previos de inflación enerxética.
Estados Unidos, pola súa banda, parte dunha posición de maior resiliencia grazas á súa produción interna de hidrocarburos e a unha estrutura de mercado máis diversificada, pero non é inmune. Romero subliña tres canais polos que o país norteamericano pode verse afectado: o impacto na inflación e, por tanto, no poder adquisitivo das familias; o empeoramento da confianza e do gasto; e a maior volatilidade nos mercados financeiros, agravada por un dólar forte. Se os prezos do petróleo se manteñen elevados durante semanas, a narrativa dunha desinflación rápida complícase e redúcese o espazo de manobra para recortes de tipos por parte da Reserva Federal.
A duración da presión sobre os prezos é, segundo a analista, un factor decisivo. Co estreito de Ormuz pechado operativamente e ataques contra infraestruturas críticas, os mercados tenden a incorporar unha prima de risco que pode perdurar semanas. Aínda que o petróleo xa rexistrou descensos puntuais tras os picos iniciais, o regreso a niveis anteriores ao conflito resulta improbable sen sinais claras de desescalada ou sen unha substitución efectiva de subministracións. Esa incerteza é a que alimenta a posibilidade de que a prima enerxética se ancore.
As respostas de política pública poden mitigar o golpe, pero non o eliminan por completo. A coordinación entre gobernos, a liberación de reservas estratéxicas e medidas puntuais para conter
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.