O Ejército de Tierra formalizou esta semana a adquisición dunha morgue móbil refrixerada deseñada para o transporte rápido de cadáveres e para o seu uso en situacións de crise. O contrato, tramitado polo Mando de Apoyo Logístico, ascende, con impostos, a 1.026.000 euros e responde á necesidade de dotarse de equipos específicos para xestionar baixas en escenarios complexos. A compra foi aprobada o 14 de marzo de 2026 e enmárcase nos epígrafes dedicados a «Contenedores refrigerados» e «Contenedores móviles para usos especiales». O Ejército de Tierra xustifica a inversión por razóns operativas e de capacidade de resposta ante catástrofes e conflitos.
O produto adquirido é un contedor metálico de tamaño estándar, refrixerado e apto para transporte terrestre, marítimo e aéreo, ademais de ser apilable para o seu uso en puntos de concentración de falecidos, segundo a terminoloxía militar. Estas plataformas, denominadas pola OTAN como Mortuary Affairs Collection Points (MACPTs), requiren que as unidades sexan robustas, modulares e maniobrables en terreos degradados. O pliego de condicións esixía resistencia a impactos e vibracións propias do transporte loxístico e a posibilidade de integrarse en flotas de camións militares.
Estas morgues móbiles deixaron de ser unha simple dotación teórica durante a pandemia de 2020, cando foron despregadas en aparcadoiros de hospitais como o Gómez Ulla de Madrid para a conservación e traslado de cadáveres. En anos recentes foron empregadas tamén en accidentes masivos, como o ocorrido en Adamuz (Córdoba) pola colisión de dous trens de alta velocidade, e en episodios climatolóxicos extremos, como a DANA que afectou á Comunidad Valenciana. A experiencia acumulada neses despregamentos impulsou aos mandos a actualizar e ampliar este tipo de material.
Ao proceso de adxudicación presentáronse catro pequenas e medianas empresas, e a oferta seleccionada foi a da firma aragonesa Arasaf, que resultou adxudicataria por un prezo base de 848.000 euros. Arasaf comezou a súa actividade hai 27 anos como auxiliar na industria metalúrxica e desenvolveu ao longo do tempo unha división de equipamento militar centrada en contedores e estruturas metálicas. A compañía dispón de certificación da OTAN e forma parte do tecido industrial de defensa en Aragón, o que facilitou a súa inclusión no proceso de subministro.
O Mando de Apoyo Logístico clasificou a compra en dous epígrafes concretos para deixar constancia da súa natureza: non se trata unicamente dun módulo frigorífico, senón dunha unidade apta para usos especiais e con especificacións militares. Entre os requisitos figuraban a posibilidade de apilado en lugares de concentración, a compatibilidade con plataformas de carga estándar e a facilidade de operación por persoal militar en condicións adversas. Tamén se valorou a rapidez de despregamento e a durabilidade fronte á corrosión e aos impactos propios do terreo.
A crecente demanda deste tipo de contedores viuse amplificada polos conflitos internacionais e por eventos climáticos severos, que obrigaron ás administracións a prever solucións loxísticas para a xestión de vítimas. Na guerra de Ucrania, por exemplo, as necesidades chegaron a ser tan altas que se empregaron trens enteiros para o intercambio e transporte de cadáveres entre distintos puntos. Ese contexto internacional puxo de manifesto a importancia de contar con equipos estandarizados e certificados para o seu uso en misións nacionais e internacionais.
Fontes militares explican que, pese ao elevado custo unitario, a adquisición responde a parámetros de interoperabilidade e a esixencias técnicas que encarecen os equipos fronte ás solucións civís. Os contedores deben ser fáciles de cargar e asegurar, con sistemas de refrixeración fiables e compoñentes reforzados para soportar vibracións e baches. Ademais, a súa capacidade de integrarse en operacións loxísticas combinadas —por estrada, mar e aire— convérteos nun elemento clave para a xestión posterior ao conflito ou á catástrofe.
A compra subliña unha faceta pouco visible da planificación militar: a loxística mortuoria, un apartado que combina aspectos técnicos, sanitarios e de respecto ás vítimas. A unidade adquirida súmase ao material existente nas Forzas Armadas e servirá en escenarios de emerxencia tanto dentro de España como, potencialmente, en misións internacionais. A información sobre a adxudicación e os detalles do contrato foi difundida nun artigo de Juan José Fernández publicado o 14 de marzo de 2026.
