O Festival de Cans expresou o seu pesar polo falecemento de Ángeles del Campo Fernández, coñecida como Geles, propietaria do bar El Cincuentaicinco en O Porriño, que morreu o 9 de marzo de 2026 aos 51 anos. A organización, a través dos seus canais nas redes sociais, destacou a especial acollida que a hostaleira ofrecía cada ano aos participantes e colaboradores do certame celebrado na parroquia de Cans. O anuncio da súa morte conmocionou a comunidade local e a quen converteron o festival nun encontro próximo entre o cinema e a veciñanza. A despedida pública subliñou, ademais da tristura, o agradecemento polo seu papel constante nas finais e xornadas do evento.
Na súa nota, o equipo organizador recordou que Geles abriu en moitas ocasións as portas do seu local para recibir aos equipos, xurados e visitantes que se congregan ao redor do festival. Os responsables do certame trasladaron o seu agarimo a familiares e amigos e destacaron como o seu bar se converteu co paso dos anos nun punto de referencia para quen participa en Cans. As palabras enviadas nas redes sociais combinaron a pena pola perda coa lembranza de situacións cotiás nas que a súa hospitalidade marcou a diferenza. Para moitos, El Cincuentaicinco non era só un establecemento de hostalaría senón un espazo comunitario que facilitaba encontros e conversas tras as proxeccións.
A familia de Ángeles confirmou que o seu falecemento se produciu o 9 de marzo e que tiña 51 anos. O velorio celebrouse no tanatorio Louriñamemorial e o funeral tivo lugar na igrexa de Santa María de O Porriño, desde onde foi inhumada no cemiterio parroquial. Os achegados agradeceron as mostras de apoio recibidas estes días e os coidados prestados polo persoal sanitario durante a súa enfermidade. Ante o aluvión de mensaxes de agarimo, a familia pediu privacidade mentres afrontan o duelo e mostrou gratitude polo afecto amosado por veciños e amigos.
O bar El Cincuentaicinco, situado no núcleo do municipio porriñés, está historicamente vinculado ao Festival de Cans, un certame que converteu á parroquia nun referente do cine breve e de proximidade. Ao longo das edicións, o establecemento consolidouse como lugar de encontro espontáneo onde se debatían as sesións, planificábanse actividades e celebrábanse os acertos de cada edición. Esa mestura do festivo e do doméstico —expresada en bares, prazas e casas— é unha das señas de identidade do encontro, e a figura de Geles integrouse nese paisaxe cotiá do festival.
Veciños, voluntarios e profesionais do cinema que pasaron por Cans compartiron nas redes e en conversacións privadas recordos da atención e da proximidade da hostalaría local. Moitos sinalaron que a capacidade de Geles para acoller, escoitar e facer sentir ben acollidas ás persoas que chegaban de fóra era unha parte esencial da dinámica do festival. Ese capital de confianza facilitou que o certame medrase sen perder a súa impronta de barrio, e que visitantes habituais e recén chegados atopasen no bar un punto de referencia onde conversar e descansar entre proxección e proxección.
O Festival de Cans, que se celebra anualmente na parroquia do mesmo nome e atrae a creadores e público de distintos puntos de Galicia e do resto do país, responde agora con condolencias formais e coa vontade de manter viva a memoria de quen contribuíron ao seu carácter. Organizar unha programación cultural nun contorno rural pasa por redes de apoio locais, e a figura de hostaleiros e veciños como Geles forma parte dese entramado imprescindible. Os organizadores avanzaron que dedicarán unha lembranza especial na vindeira edición ao servizo e á xenerosidade das persoas que fixeron posible a convivencia cultural en Cans.
En O Porriño, a noticia xerou unha sensación de perda entre as persoas que frecuentaban e
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.