Marisol López inaugura o próximo 1 de abril unha mercería en Navia de Suarna tras trasladarse desde Burdeos con varios camións cargados de roupa, mobles e recordos. A profesora de castelán que traballou anos en Francia explica que decidiu volver á localidade onde pasou os seus veráns de infancia en busca dunha vida menos axitada. O establecemento combina a venda de artigos de costura e arranxos con prendas e pezas artesanais feitas pola propietaria. A iniciativa responde tanto a unha necesidade local de comercio como ao desexo persoal dunha vida máis tranquila.
A historia familiar está no trasfondo do regreso: a nai de Marisol, Asunción, naceu na illa da Arousa pero criouse en Navia antes de emigrar a Francia arredor dos vinte anos. Alí formou unha familia e, tras enviudar, criou soa ás súas fillas ata que, xa con sesenta anos, decidiu volver a Navia e recuperar unha relación que mantiña hai décadas. A casa e as rúas do municipio encaixan agora como escenario para a nova etapa de Marisol, que recoñece o peso desas raíces na súa decisión de regresar.
Tras unha vida dedicada á ensinanza do castelán en Francia, Marisol relata que buscaba un cambio tras sentir que o sistema a esgotara. Reencontrou recentemente a quen fora o seu noivo da adolescencia grazas ás redes sociais e xuntos prepararon o local onde agora colocan a mercadoría. O traslado completouse con mobles e estanterías traídos da súa casa en Francia, e con caixas cheas de artigos que forman o fondo da mercería.
O establecemento ofrece bonecas feitas a man, pezas de punto, roupa de bebé e todo o necesario para coser e remendar; tamén realizarán arranxos e venderán roupa íntima e outras prendas básicas. A estantería traseira que serve para expoñer gorros e bufandas foi a libraría da casa de Marisol en Francia, un detalle que resume a mestura entre o persoal e o comercial no proxecto. A mercería aspira a ser algo máis que unha tenda: un punto de servizo para un pobo onde o acceso a compras diarias é limitado.
Marisol comenta que a xente do pobo recibe paquetes de Amazon a diario porque non sempre existen comercios locais con oferta suficiente, e por iso pretende ofrecer produtos e servizos que eviten ese desprazamento constante. Para ela, tecer comezou na infancia e co paso dos anos converteuse nunha rutina imprescindible: máis que unha ocupación, vívea como unha terapia que lle aporta calma. Asegura que non concibe un día sen facer punto, unha práctica que quere poñer en valor no negocio.
A iniciativa ten ademais continuidade familiar: a súa irmá Pilar puxo en marcha unha mercería en Navia hai cinco anos ao regresar para coidar dos pais, aínda que ese comercio tivo que pechar tras unha enfermidade. Pilar continúa vivindo na localidade, e o proxecto de Marisol asume en parte ese legado de atención e servizo comunitario. A reincorporación de ambas ao tecido local ilustra o papel das pequenas iniciativas na vida cotiá do municipio.
Nos últimos días, a propietaria e a súa parella traballaron no acondicionamento do local, ordenando estanterías e colocando as pezas artesanais que ela mesma teceu. A apertura oficial está programada para o 1 de abril, e a expectativa é atender aos veciños e a quen pasa pola zona en busca de produtos de costura e artigos para bebé. Máis aló das vendas, Marisol quere que a mercería sexa un lugar onde recuperar vínculos e ofrecer un servizo próximo e accesíbel.
O regreso de Marisol enmárcase nun fenómeno máis amplo de retornos e emprendementos en zonas rurais, onde a falta de oferta comercial e o envellecemento da poboación abren oportunidades para proxectos modestos pero sostibles. O uso das redes sociais para reconstruír relacións persoais e facilitar retornos aparece, no seu caso, como un factor decisivo. A súa aposta combina a nostalgia pola infancia coa vontade de responder a necesidades reais do contorno.
Para Marisol, a mercería é unha forma de vida: reducir a acumulación de obxectos e cultivar unha existencia máis serena e próxima á comunidade. Agardando a que as primeiras clientas e clientes entren pola porta, confía en que o negocio permita manter o seu oficio, seguir tecendo diariamente e contribuír a que Navia recupere un punto de comercio local que, na súa opinión, merece a pena conservar.
