De Burdeos a Navia de Suarna: a mercería abre o 1/4, vida serena
Marisol López inaugura o próximo 1 de abril unha mercería en Navia de Suarna despois de trasladarse dende Burdeos con varios camións cargados de roupa, mobles e recordos. A profesora de castelán que traballou anos en Francia explica que decidiu volver ao concello onde pasou os veráns da súa infancia buscando unha vida menos agitada. O establecemento combina a venda de artigos de costura e arranxos con prendas e pezas artesanais feitas pola propietaria. A iniciativa responde tanto a unha necesidade local de comercio como ao desexo persoal dunha vida máis tranquila.
A historia familiar está no fondo do regreso: a nai de Marisol, Asunción, naceu na illa de Arousa pero criouse en Navia antes de emigrar a Francia aos arredor dos vinte anos. Alí formou unha familia e, tras enviudar, criou sola ás súas fillas ata que, xa con sesenta anos, decidiu volver a Navia e recuperar unha relación que mantivo décadas atrás. A casa e as rúas do concello encaixan agora como escenario para a nova etapa de Marisol, que recoñece o peso desas raíces na súa decisión de volver.
Despois dunha vida dedicada á ensinanza do castelán en Francia, Marisol relata que buscaba un cambio tras sentir que o sistema a había esgotado. Reencontrou recentemente a quen foi o seu mozo da adolescencia grazas ás redes sociais e xuntos prepararon o local onde agora colocan a mercadoría. O traslado completouse con mobles e estanterías traídos do seu fogar en Francia, e con caixas cheas de artigos que forman o fondo da mercería.
O establecemento ofrece bonecas feitas a man, pezas de punto, roupa de bebé e todo o necesario para coser e remendar; tamén realizarán arranxos e venderán roupa interior e outras prendas básicas. A estantería traseira que serve para expoñer gorros e bufandas foi a livraria da casa de Marisol en Francia, un detalle que resume a mestura entre o persoal e o comercial no proxecto. A mercería aspira a ser algo máis que unha tenda: un punto de servizo para un pobo onde o acceso a compras diarias é limitado.
Marisol comenta que a xente do pobo recibe paquetes de Amazon a diario porque non sempre existen comercios locais con oferta suficiente, e por iso pretende ofrecer produtos e servizos que eviten ese desprazamento constante. Para ela, tecer comezou na infancia e co paso dos anos converteuse nunha rutina imprescindible: máis que unha ocupación, vívela como unha terapia que lle aporta calma. Asegura que non concibe un día sen facer punto, unha práctica que quere poñer en valor dentro do negocio.
A iniciativa ten ademais continuidade familiar: a súa irmá Pilar puido poñer en marcha unha mercería en Navia fai cinco anos ao regresar para coidar dos pais, aínda que ese comercio tivo que pechar tras unha enfermidade. Pilar continúa vivindo na localidade, e o proxecto de Marisol asume en parte ese legado de atención e servizo comunitario. A reincorporación das dúas ao tecido local ilustra o papel das pequenas iniciativas na vida cotiá do municipio.
Nos últimos días, a propietaria e a súa parella traballaron no acondicionamento do local, ordenando estanterías e colocando as pezas artesás que ela mesma teceu. A apertura oficial está programada para o 1 de abril, e a expectativa é atender a veciños e a quen pasa pola zona en busca de produtos de costura e artigos para bebé. Alén das vendas, Marisol quere que a mercería sexa un lugar onde recuperar vínculos e ofrecer un servizo próximo e accesible.
O regreso de Marisol enmárcase nun fenómeno máis amplo de retornos e emprendementos nas zonas rurais, onde a falta de oferta comercial e o envellecemento da poboación abren oportunidades para proxectos modestos pero sostibles. O uso das redes sociais para reconstruír relacións persoais e facilitar retornos aparece, no seu caso, como un factor decisivo. A súa aposta combina a nostalgia pola infancia coa vontade de responder a necesidades reais do entorno.
Para Marisol, a mercería é unha forma de vida: reducir a acumulación de obxectos e cultivar unha existencia máis serena e próxima á comunidade. Á espera de que as primeiras clientas e clientes entren pola porta, confía en que o negocio permita manter o seu oficio, seguir tecendo diariamente e contribuír a que Navia recupere un punto de comercio local que, na súa opinión, merece a pena conservar.
Pódese interesar:
