Aitana Sánchez-Gijón volveu situarse no foco público este martes na presentación da versión contemporánea de Jacinto Benavente que se estrea no Teatro Español. A actriz aproveitou a cita para respaldar a mensaxe despregada na Puerta del Sol por Greenpeace e calificouna como especialmente oportuna, pedindo que ese lema se vexa en máis sitios e con máis frecuencia. A obra, que reinterpreta o clásico e na que Sánchez-Gijón encarna agora a Raimunda, permanecerá en cartel en Madrid ata o 26 de abril e logo iniciará unha xira por España ata decembro. A intervención da intérprete combinou memoria persoal, compromiso público e comentarios sobre a actualidade social.
Sánchez-Gijón recordou a súa vinculación coa protesta social e coa cultura en varias etapas da súa traxectoria, desde os seus anos á fronte da Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas entre 1998 e 2009 ata a súa participación en manifestacións públicas. Hai máis de dúas décadas foi fotografada nunha manifestación contra a guerra e esa imaxe marcou o seu perfil público como unha actriz cunha opinión clara e visible. En Madrid respaldou a acción de colocar unha gran lona na propia Puerta del Sol e subliñou que os xestos colectivos contribúen a frear dinámicas que ela considera perigosas para a convivencia civilizada.
A relectura de La Malquerida que se presenta no Teatro Español foi tamén motivo de emoción para a actriz: en 1988 participou nunha anterior produción da peza e naquela ocasión encarnou á moza Acacia. Agora volve ao mesmo texto desde o outro lado da vida, interpretando á nai Raimunda, un cambio de perspectiva que, segundo explicou, lle esixiu un proceso de reflexión antes de aceptar o proxecto. A directora da nova versión, Natalia Menéndez, plantexou a proposta como un peche de ciclo que resultou decisivo para a actriz, que cualificou a oportunidade como un regalo profesional e vital.
Na presentación a artista falou da dificultade de asumir un papel que levaba a sombra dunha produción tan lembrada como a de 1988, asinada por Miguel Narros e protagonizada entón por nomes como Ana Marzoa e José Pedro Carrión. Esa referencia histórica foi, nun primeiro intre, un elemento disuasorio, admitiu, pero o traballo contemporáneo con o equipo fixo que finalmente se embarcase na iniciativa. A posta en escena propón unha lectura actual do texto clásico, tratando de ligar a tradición teatral cun discurso escénico que interpele o público de hoxe.
A carreira da actriz, que debutou aos 16 anos na serie Segunda enseñanza, consolidouse nos anos noventa con películas como Boca a boca, El pájaro de la felicidad e Celos, títulos que impulsaron o seu recoñecemento público. A pesar desa notoriedade, Sánchez-Gijón mantén unha actitude crítica e combativa que se expresou tanto nas súas eleccións artísticas como na súa presenza en debates sobre cultura e sociedade. Na presentación combinou recordos persoais con reflexións sobre a responsabilidade pública dos creadores e a necesidade de manter posicións coherentes fronte ás crises políticas e sociais.
A obra, que permanecerá en cartel no Teatro Español ata o 26 de abril, xa convocou o interese da prensa e do público pola súa vontade de actualizar o clásico sen renunciar aos conflitos centrais do texto orixinal. O equipo posou ante os medios e a produción anunciou datas de xira que a levarán por distintos escenarios nacionais ata decembro. A adaptación busca, ademais de reivindicar a peza de Benavente, recuperar a súa capacidade para xerar debate sobre as relacións familiares e as tensións sociais.
En termos políticos, a actriz advertiu sobre os riscos da normalización da forza fronte á razón: cando falla o comportamento civilizado, dixo, se
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.