CONTIDO:
Pleno do Parlamento Europeo en Estrasburgo (Francia) / PHILIPPE STIRNWEISS
O Parlamento Europeo cifra en dez millóns de vivendas o déficit estrutural de oferta en todo o Vello Continente, é dicir, o número de casas que habería que poñer en marcha para solventar a crise de accesibilidade existente en boa parte dos países membros.
Esta é unha das principais conclusións do informe final que elaborou o organismo sobre a crise da vivenda na Unión Europea, co obxectivo de propoñer solucións para unha vivenda digna, sostible e accesible.
Propostas para mellorar o acceso á vivenda
O documento, presentado na sede do Parlamento Europeo en Madrid este venres polos eurodeputados Borja Giménez Larraz, do Partido Popular Europeo, autor do borrador inicial, e Alicia Homs, da Alianza Progresista de Socialistas y Demócratas, reclama a simplificación dos trámites administrativos que permita aumentar os permisos de construción.
Ademais, propón a introdución de «sistemas fiscais baseados en incentivos para apoiar aos fogares de renda baixa e media, eliminar as barreiras fiscais para os compradores da primeira vivenda e facer máis accesibles os alugueiros de longa duración».
Inversión e coordinación de fondos europeos
Este informe final, actualización do borrador presentado o pasado mes de setembro e que será votado no pleno de Estrasburgo a semana do 9 de marzo, exixe tamén máis investimento da Unión Europea en vivenda.
Como? «Mediante unha mellor coordinación dos fondos existentes e a reasignación de recursos non utilizados do Plan de Recuperación y Resiliencia para apoiar a construción e rehabilitación de vivenda social, pública, cooperativa e accesible», apuntan no documento.
Neste senso, Giménez Larraz, do PPE, engadiu que «o Banco Europeo de Investimento pode xogar un papel fundamental» e destacou a necesidade de «un fondo propio para impulsar a construción».
Protección dos inquilinos e medidas fiscais
Homs, da Alianza Progresista de Socialistas y Demócratas, que sinalou que o informe «está lonxe de ser perfecto», asegura que ten «aspectos positivos».
«Hai que construír máis, é evidente, pero máis vivenda pública e accesible, que é a que fai falta. Hai xente de clase media con bos soldos que non chega ao final do mes porque non pode pagar o aluguer e menos plantexarse mercar unha casa. ¿Construír? Si, pero tamén devolver pisos ao mercado, non só os turísticos, senón tamén aqueles que están baleiros», desenvolveu.
Neste senso, Giménez Larraz, do PPE, considera que o aumento da oferta é «primordial e fundamental»: «Se non hai vivenda, os prezos van estar disparados.»
Propomos un paquete de simplificación normativa, que inclúa que o proceso de concesión de licenzas de obra teña un máximo de 60 días, a implementación do principio de silencio administrativo positivo, fomentar a formación da mocidade para incorporalos á construción e baixar impostos.
O 30% do valor dunha casa son impostos e queremos deixar a porta aberta para que a Comisión Europea reforme a directiva europea do IVE para que haxa un tipo superreducido para a construción de vivenda social, aluguer residencial e rehabilitación».
Datos e cohesión social
A portavoz da Alianza Progresista de Socialistas y Demócratas defendeu a inclusión na versión final do informe —non estaba no borrador— da «protección dos inquilinos».
Alicia Homs defendeu que arredor do 40% dos cidadáns da Unión Europea vive en aluguer e que isto está a xerar «desigualdade social».
«Non é xusto que un neno, dependendo da familia na que nace, teña ou non unha casa digna. Debemos seguir protexendo o ascensor social», engadiu tras asegurar que «o dereito á propiedade ten que existir, pero hai que reforzar o papel dos inquilinos porque, se queremos defender á xente nova, estes non son propietarios».
Ambas correntes políticas coinciden —e así o reflicte o informe— na necesidade de ampliar o abano de datos para «analizar o impacto da vivenda na cohesión social, a produtividade e a competitividade» e subliñan a necesidade de garantir unha financiación axeitada e sostida.
Borja Jiménez Larraz, do PPE, apuntou que «sen datos estamos cegos» e propuxo o uso de Eurostat para «analizar e compartir datos sobre vivenda cunha nova plataforma dixital», aínda que recoñeceu que non existe un calendario para a súa posta en marcha.