O Concello de Ourense aparece no ranking de capitais máis morosas da Agencia Tributaria, segundo un artigo de opinión publicado o 13 de marzo de 2026 en La Región. O sinalamento, asinado por Xaime Calviño, sostén que os impagos municipais están a afectar a servizos básicos e a empresas contratistas na cidade. A situación obrigou a paralizar obras e a poñer en risco ingresos de comerciantes e autónomos. O choque resulta especialmente chamativo nunha provincia que, por outra banda, figura entre as máis aforradoras de España.
A crítica subliña que Ourense comparte a cabeza do listado de devedores con Jaén, un dato que sorprende polo contraste co perfil dos seus habitantes, que acostuman a manter saldos elevados en contas correntes e depósitos. Segundo o mesmo artigo, a media por persoa na provincia alcanza os 33.094 euros, situando a Ourense entre as provincias con maior aforro por habitante. Ese aforro privado contrasta coa morosidade municipal, que ten efectos tangibles na execución de políticas e obras públicas.
A paralización da reforma da avenida de Portugal, a cargo da empresa Opain, figura como un dos exemplos máis visibles das consecuencias prácticas dos impagos. A demora nas obras alonga as molestias para veciños e comerciantes, reduce o fluxo de clientes e aumenta o custo social do proxecto. Comerciantes da zona, así como de rúas próximas como Pena Trevinca, reclamaron bonificacións fiscais ante a perda de actividade, unha petición que pon de manifesto a sensación de emerxencia económica local.
Máis alá das obras, a morosidade interpela aos servizos públicos e aos traballadores dependentes do erario local. Bombeiros, policías e funcionarios municipais figuran entre os colectivos prexudicados pola falta de liquidez nas arcas do Concello, segundo o texto de opinión. Así mesmo, autónomos e pequenas empresas que manteñen contratos co Concello sofren retrasos nos cobros que dificultan a súa continuidade. O círculo vicioso que describe a peza preocupa polo seu potencial efecto na confianza empresarial.
Outro efecto descrito é a perda de competencia nos concursos públicos: algúns procesos quedan desertos ou só reciben unha ou dúas ofertas, co que a adxudicación tende a concentrarse nas mesmas compañías. Esa menor concorrencia encarece eventualmente os proxectos e pode afectar a calidade das propostas, advirten quen segue de cerca a contratación pública. A situación abre ademais dúbidas sobre a transparencia e a eficacia da xestión municipal á hora de convocar e executar contratos.
A cuestión política sobe de ton na columna de opinión ao preguntarse se o goberno municipal actual representa os intereses da cidadanía ourensá. A peza insiste no contraste entre a prudencia financeira atribuída ao cidadán medio e a aparente falta de control sobre as contas públicas. Sen sinalar persoas concretas nin formacións políticas, o autor coloca a responsabilidade no executivo local e reclama explicacións e medidas correctoras.
Desde a perspectiva económica, especialistas consultados no entorno da noticia sinalan que a acumulación de pagos pendentes pode comprometer investimentos futuros e a capacidade de cofinanciamento de proxectos europeos ou autonómicos. Ademais, a imaxe dunha capital con problemas de liquidez pode erosionar a confianza de inversores e das propias empresas que operan na zona. Recuperar a solvencia municipal preséntase como un paso necesario para evitar un impacto duradeiro no tecido produtivo ourensán.
No plano local, comerciantes e veciños esixen solucións inmediatas: aceleración dos pagos, negociación de calendarios de liquidación cos provedores e medidas de apoio para os afectados por obras paralizadas. Ao tempo, algúns técnicos municipais subliñan que existen procedementos administrativos e legais que permiten reordenar pagamentos, se ben a súa aplicación require vontade política e, nalgúns casos, respaldo doutras administracións. A tensión entre o técnico e o político marca por agora o debate en Ourense.
A advertencia de La Región e as preguntas lanzadas na súa tribuna alimentan un debate máis amplo sobre a xestión das finanzas públicas en concellos con elevado aforro privado pero problemas de liquidez. Para moitos cidadáns, a prioridade inmediata é que as obras se reanuden, que os empregados e contratistas cobren e que o Concello recupere unha xestión que permita conciliar o prestixio termal da cidade cunha administración solvente. As próximas semanas serán decisivas para ver se esas demandas se traducen en medidas concretas.
