José Ángel González, exdirector adxunto operativo (DAO) da Policía Nacional, negou este martes ante el Juzgado de Violencia sobre la Mujer número 8 de Madrid ter agredido sexualmente a unha subordinada. A denunciante ratificou na mesma vista a versión que presentou na súa denuncia, o que mantén aberta a investigación. O acusado atribuíu a denuncia ao que definiu como «maldade, ruindade e odio» e afirmou que lle supuxo un dano persoal e profesional importante.

A comparecencia tivo lugar na sede xudicial de Madrid e durante a sesión o titular do xulgado rexeitou como medida cautelar a prohibición de comunicarse coa denunciante que solicitou o seu avogado. Ambos declarantes prestaron testemuño ante o magistrado e os avogados que lles asisten, nun proceso que continúa a súa tramitación.

Segundo o relato facilitado polas partes, a inspectora que presentou a denuncia foi a primeira en declarar e, segundo o seu avogado, ofrecera unha declaración que calificou de «dura e difícil», na que reiterou os extremos recollidos na denuncia. A defensa do exalto mando, xa xubilado, insiste na falta de veracidade das acusacións e sostén que non existen fundamentos para as imputacións.

Declaracións do acusado

Á saída do xulgado, González dirixiuse aos xornalistas para reafirmar a súa inocencia e cargar contra a motivación da denuncia. Alegou que a acusación responde a resentimentos por non ter satisfeito «pretensións profesionais e persoais» da denunciante, e denunciou o impacto que, asegurou, a acusación tivo no seu contorno familiar.

«Só vexo maldade, ruindade e odio»

«Destrozáronme a vida persoal, familiar e profesional por algo que non fixen en absoluto»

Estas frases, pronunciadas no exterior do xulgado, sintetizan a postura do exdirector adxunto operativo, que insistiu en que as consecuencias para a súa reputación foron severas, a pesares de que se manteña a presunción de inocencia ata que se probe o contrario.

Contexto procesal e medidas de protección

O xuíz decidiu non impoñer a prohibición de comunicación solicitada pola representación da denunciante, unha medida que tería limitado calquera contacto do investigado coa presunta vítima. A decisión xudicial non pecha a vía penal nin impide que se adopten outras medidas se aparecen indicios que o xustifiquen durante a instrución.

De forma paralela, fontes oficiais informaron de que o Ministerio del Interior activou protección para a muller que presentou a denuncia, unha actuación preventiva que adoita aplicarse nestes casos cando se considera necesario garantir a seguridade dunha denunciante.

O proceso seguirá coa práctica de dilixencias que a fiscalía ou o propio xulgado consideren oportunas, entre elas posibles novas declaracións, peritaxes ou recollida de probas que permitan determinar a verosimilitude dos feitos denunciados.

Na actualidade non consta no informe público data concreta nin detalles pormenorizados do suposto incidente durante a cobertura do acto, polo que a instrución deberá aclarar circunstancias temporais e probatorias relevantes para a causa.

A presenza de numerosos medios ás portas do xulgado evidenciou o interese público no caso, que enfronta a versión dunha subordinada coa da persoa que foi un dos mandos máis altos da Policía Nacional. Ambas posicións quedaron expostas ante o magistrado, que agora terá que valorar a existencia de indicios suficientes para continuar cunha eventual imputación formal.

O procedemento lembra a complexidade dos procesos por delitos sexuais, onde a valoración de probas e testemuños é clave e a protección das partes, así como a garantía da presunción de inocencia, configuran o marco xurídico que seguirá o xulgado nos próximos pasos.

Mentres avanza a instrución, fontes xudiciais e policiais declinaron facer máis comentarios sobre actuacións internas ou prazos concretos, e ambas partes manteñen as súas posicións públicas: a denunciante ratifica a acusación e o exalto mando nega categóricamente os feitos.