Xénova culpa ao casadismo pola herdanza envenenada en NNGG

Xénova atribúe a crise en Novas Xeracións a unha “herdanza envenenada” do casadismo tras a dimisión e o apoio a Vox dun alto cargo xuvenil

A dirección nacional do PP atribúe a problemas herdados do período de Pablo Casado a crise aberta en Novas Xeracións (NNGG) despois de que o secretario xeral xuvenil, Carlo Angrisano, anunciasse o domingo a súa dimisión e o seu respaldo electoral a Vox en plena campaña de Castela e León. A saída, adiantada polo propio Angrisano nun vídeo que se difundiu con rapidez e polo seu posterior paso por platós, foi interpretada en Xénova como o último efecto dunha estrutura interna que consideran danada desde a etapa anterior. Fontes do partido sosteñen que a orixe do conflito non é un desencanto puntual senón unha xestión pendente que se remonta á transición de liderado en 2022. A dirección intenta minimizar o impacto público ao tempo que atribúe responsabilidades a tempos pasados do partido.

Angrisano, ata hai uns días o número dous da organización xuvenil dirixida por Beatriz Fanjul, xustificou a súa marcha e o chamamento a votar a Vox como unha alternativa que considera máis coherente co seu posicionamento. O seu anuncio provocou unha rápida reacción mediática e política, e en Xénova precipitaronse en subliñar que, pese ao ruído, NNGG mantén o seu liderado formal e a súa folla de ruta. A dirección nacional evitou unha recriminación pública intensa pero empregou o humor cortante para restar dramatismo, unha fórmula que no entorno interpretan como un intento de conter a crise sen alentar máis ruído interno. A saída do secretario xeral deixou, non obstante, un baleiro organizativo e unha cuestión de liderado a curto prazo.

Desde a sede do partido deslizaron de maneira reiterada que o problema ten raíces máis profundas que a decisión individual de Angrisano e apuntan ao que denominan unha “herdanza envenenada” procedente do casadismo. Nesas explicacións internas fálase de prácticas e nomeamentos que, segundo Xénova, quedaron sen depurar coa chegada da nova dirección en 2022, cando Alberto Núñez Feijóo asumiu a presidencia do partido. Fontes próximas á dirección recalcan que moitas desas decisións internas foron aceptadas entón sen cuestionamentos para preservar a unidade, unha prudencia que hoxe se ve como factor agravante. A idea que se transmite internamente é que a organización arrastra problemas estruturais que agora emerxen con maior visibilidade.

O episodio reabriu debates sobre a profesionalización e o control da cantera do partido, e en Xénova apuntan directamente á influencia de cadros do casadismo en determinados ascensos de cargos novos. A figura do exlíder e o seu círculo, segundo esas voces, deixou un mapa de lealdades e vínculos que aínda condicionan decisións e expectativas nas diferentes áreas. Entre as acusacións veladas tamén se menciona a implicación dalgúns exdirixentes que ocupaban postos de responsabilidade no momento da crise interna que desembocou na saída de Casado. Ese relato busca explicar por que, a xuízo da actual dirección, episodios como o de Angrisano poden producirse de forma máis recorrente.

A dirección nacional respondeu con unha mestura de contención e ironía. Un dirixente de peso chegou a relativizar a conmoción pública, anunciando sarcasticamente que se abriría unha “investigación” para coñecer as causas do sucedido, mentres que outras voces internas rexeitaron presentar a marcha como un éxodo de talento. En privado, responsables do PP insisten en que a organización xuvenil seguirá aliñada coas prioridades do partido e que a saída dun secretario xeral non altera a estratexia xeral. A pesar diso, recoñecen a necesidade de revisar nomeamentos e procesos internos para evitar novas sorpresas.

No trasfo