Os médicos de A Coruña están afectados por dous frontes de protesta que coinciden en marzo e complican a atención sanitaria: unha folga estatal convocada do 16 ao 20 de marzo polo conflito do Estatuto Marco e unha folga indefinida iniciada o 2 de marzo en Galicia pola limitación das axendas impulsada polo sindicato O’Mega. Ambos conflitos solápanse en centros de saúde e hospitais da área coruñesa, provocando cancelacións e reprogramacións masivas. As mobilizacións nacen, por un lado, da reclamación dos facultativos dun estatuto propio e, por outro, da denuncia da sobrecarga asistencial na Atención Primaria. A coincidencia das convocatorias convértelle marzo no mes con maior impacto desde o comezo das protestas.
O conflito estatal arrancou en decembro cunha convocatoria de médicos de Atención Primaria e especialistas contra o Estatuto Marco promovido polo Ministerio de Sanidade, que, segundo os profesionais, non recoñece as singularidades do seu colectivo. Tras a primeira protesta acordouse repetir paros periódicos ata acadar un acordo co Executivo central, polo que están previstas novas xornadas en abril, maio e xuño se non hai avances. En marzo, a semana prevista para a folga estatal é do 16 ao 20, un período que engadirá presión sobre as axendas e os servizos xa tensionados.
En paralelo, o conflito autonómico en Galicia remóntase a novembro, cando os médicos de Atención Primaria comezaron a esixir límites nas axendas e medidas para reducir a carga asistencial. Varias organizacións sindicais alcanzaron en novembro un acordo coa Consellería de Sanidade, pero a ruptura chegou cando O’Mega decidiu iniciar o 2 de marzo unha folga indefinida polo que cualificou de “falta de diálogo” por parte do departamento autonómico. Esa continuidade na protesta institucionaliza unha tensión que se transmitiu á actividade diaria de centros e hospitais.
O conselleiro de Sanidade, Antonio Gómez Caamaño, sinalou públicamente que O’Mega non tería cumprido “as condicións básicas” necesarias para negociar e advertiu de que impoñer un límite estrito ás axendas non resolvería por si só os problemas estruturais do sistema. Desde a Consellería deféndense as xestións abertas para buscar solucións, pero a posición oficial choca coa insistencia do sindicato en que a sobrecarga esixe medidas inmediatas. Esa falta de sintonía fixo que o conflito escale e se manteña sen unha saída clara a curto prazo.
As consecuencias xa son palpables na área da Coruña: desde decembro viron afectadas máis de 15.000 procesos asistenciais, segundo as cifras difundidas por representantes sanitarios, e aínda que a maioría foron reprogramados a acumulación de citas pendentes pesa sobre o calendario. Ademais, os médicos suspenderon a actividade voluntaria nos hospitais, o que aumentou as cancelacións en consultas e probas diagnósticas. Pacientes e usuarios atópanse con espera para revisións, listas de espera máis longas e a incerteza sobre novas citas.
Para os cidadáns resulta difícil saber que servizos estarán dispoñibles en cada xornada de protesta e cando se restablecerá a atención habitual, unha situación que xera confusión e malestar. Os centros sanitarios intentan priorizar urxencias e casos críticos, mentres reprograman as consultas ordinarias, pero a capacidade de resposta depende da evolución das mobilizacións. Moitos enfermos crónicos e persoas con citas programadas recibiron notificacións de aprazamento, e os equipos administrativos traballan na reasignación de quendas.
Os sindicatos que participan nas protestas esixen, por unha banda, un estatuto propio para os médicos que equipare condicións e recoñeza particularidades profesionais; por outra banda, piden medidas concretas para controlar as axendas e reducir a
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.