Iberia constituiu este xoves a mesa negociadora para tramitar un Expediente de Regulación de Emprego de carácter voluntario que, segundo a compañía, podería alcanzar a 996 traballadores. A convocatoria formalizouse o 12 de marzo de 2026 e afecta a varios colectivos, incluídos pilotos, tripulantes de cabina e persoal de terra, dentro dun proceso que a aeroliña xustifica como parte dunha transformación estratéxica. A dirección sostén que o obxectivo é reconverter perfís profesionais para responder ás novas necesidades operativas e tecnolóxicas do grupo.
A empresa notificou aos representantes sindicais a súa intención de iniciar o procedemento o pasado 17 de febreiro e, tras constituírse a comisión negociadora, remitíu a apertura do proceso á Dirección Xeral de Traballo da Comunidade de Madrid, cumprindo cos prazos e formalidades legais. Os interlocutores teñen xa fixado un calendario provisional de reunións para as próximas semanas coa intención de alcanzar un acordo que permita que o axuste sexa voluntario e negociado. O carácter voluntario é, en palabras da aeroliña, un elemento diferencial fronte a outras medidas que incluíron despedimentos forzosos.
Do total de postos susceptibles de acollerse ao procedemento, a maior parte corresponde a persoal de terra: 753 empregados, repartidos entre mantemento e reparación (MRO) con 305 prazas, 243 da área de Produción Terra e 205 nas áreas corporativas. O persoal de voo suma 243 persoas, con 106 pilotos e 137 tripulantes de cabina incluídos no listado inicial plantexado pola compañía. Estas cifras foron facilitadas por fontes internas de Iberia no marco da constitución da mesa negociadora.
Durante a recente presentación de resultados do grupo International Airlines Group (IAG), o pasado 27 de febreiro, o máximo responsable de Iberia explicou as claves do axuste. Marco Sansavini afirmou que a compañía necesita «unha transformación dos perfís» para executar o chamado Plan Vuelo 2030, a folla de ruta estratéxica deseñada para os próximos anos, e defendeu que a intención non é mermar plantilla senón adaptala a novos requirimentos. Esa posición pretende enmarcar o proceso como unha reordenación orientada á sustentabilidade e eficiencia operativa, máis que como unha redución puramente numérica de emprego.
Iberia forma parte do grupo IAG, que agrupa, entre outras, a British Airways, Vueling, Aer Lingus e Level, e a presentación de resultados do conxunto do holding puxo o foco na necesidade de axustes en varias aeroliñas para afrontar cambios de mercado. A compañía lembra ademais que opera unha flota de 168 avións e mantén conexións con 145 cidades en todo o mundo, datos que subliñan a magnitude da súa operación e os retos de adaptación tecnolóxica e comercial que afronta. En 2027, a aeroliña cumprirá o seu centenario, un fito que a dirección cita como contexto dunha modernización a longo prazo.
Desde a dirección amosáronse proclives a negociar condicións que incentiven a saída voluntaria, aínda que non se detallaron as fórmulas concretas de compensación, prexubilacións ou plans de recolocación que se ofrecerán aos traballadores. A mesa negociadora deberá precisar os termos económicos e temporais do expediente, e as opcións de voluntariado terán que ser homologadas polos representantes sindicais para que poidan materializarse. O proceso legal e o diálogo social serán decisivos para que a proposta avance sen medidas coercitivas.
Os sindicatos, pola súa banda, asumen un papel central nas próximas semanas, aínda que na información dispoñible ata agora non se recollen reaccións públicas detalladas das distintas centrais. A negociación abordará non só cifras senón tamén perfís profesionais, mobilidade xeográfica, condicións laborais e posibles plans de formación para os empregados que permanezan na compañía. A tensión entre a necesidade de modernización da aeroliña e a protección do emprego configurará o marco das conversacións.
O sector aéreo europeo viviu nos últimos anos procesos similares de axuste e reconversión, condicionados por cambios na demanda, a dixitalización, a reparación de cadeas de subministración e a presión para reducir custos e emisións. Neste contexto, a proposta de Iberia súmase a unha tendencia xeral de reestruturación que, segundo analistas do sector, combina recortes de plantilla con investimentos en tecnoloxía e eficiencia operativa. A compañía insiste en que a medida busca preparar plantillas con habilidades aliñadas coa súa estratexia a medio prazo.
Para a base operativa e para os servizos de mantemento, a posible saída de persoal terá impacto na planificación de quendas e na organización dos centros de traballo, polo que a negociación deverá atender á continuidade operativa. No caso dos pilotos e tripulantes, a compañía terá que calibrar a oferta de incentivos e alternativas para non comprometer a operatividade das rutas. A dirección defende que un acordo pactado permitiría xestionar a transición con menores disrupcións para o servizo e para os empregados.
Nos vindeiros días serán claves as reunións previstas pola mesa negociadora e a concreción das condicións propostas por Iberia, así como a resposta dos sindicatos e os posibles avales adicionais que se puideran esixirse desde a Administración laboral. A folla de ruta oficial do proceso e os acordos que se acaden marcarán o ton da transformación que a aeroliña pretende afrontar nos próximos anos, co horizonte do Plan Vuelo 2030 como referencia estratéxica.
