A Guardia Revolucionaria de Irán respondeu este martes, desde Teherán, ás declaracións do presidente estadounidense Donald Trump afirmando que ten a capacidade de ampliar o conflito en Oriente Próximo e que os seus mísiles son «máis potentes» que ao comezo das hostilidades. O comunicado, difundido pola axencia estatal Fars e fechado o 10 de marzo de 2026, chega tras as afirmacións do mandatario sobre a suposta derrota militar de Irán na rexión. A nota sostén que Teherán decidirá cando e como rematar a guerra e advirte de consecuencias directas para o tráfico marítimo e enerxético.

No texto oficial, a Guardia Revolucionaria asegura estar disposta a intensificar as operacións militares se o considera necesario e plantea que a seguridade da zona será compartida ou ben haberá inseguridade xeneralizada. A institución recalca que non cederá terreo en defensa do que considera intereses nacionais e subliña a súa intención de fixar as condicións do conflito. A comunicación busca contrarrestar a narrativa de derrota que, segundo Irán, pretende impor a Casa Blanca.

Horas antes, Donald Trump había declarado que a guerra con Irán estaba «prácticamente terminada» e sostivo que as forzas iranianas xa non dispoñían dunha armada efectiva, nin de comunicacións fiables nin dunha forza aérea operativa. Esa valoración estadounidense motivou a réplica iraní, que cualificou o presidente dos Estados Unidos de intentar aliviar a presión interior e a moral das súas tropas con afirmacións interesadas. O intercambio público entre as partes eleva a tensión diplomática e militar nun momento de incerteza rexional.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A Guardia Revolucionaria engadiu no seu comunicado que o seu arsenal balístico mellorou desde o inicio do conflito, con mísiles de maior alcance, un maior número de proxectís e ogivas que, segundo a institución, superan a tonelada de peso. Esa descrición apunta a unha capacidade destrutiva incrementada que, de confirmarse, modificaría o cálculo estratéxico no golfo Pérsico e nas augas adxacentes. Analistas internacionais observan con preocupación a posible evolución tecnolóxica e cuantitativa do material bélico iraniano.

Ademais das ameazas balísticas, a nota iraní refírese expresamente ao estreito de Ormuz, paso estratéxico polo que transita en cifras globais preto do 20% do petróleo do mundo e volumes relevantes de gas natural licuado. A Guardia Revolucionaria reprocha a Washington que presuma de liberdade de tránsito mentres, asegura, buques de guerra estadounidenses permanecen a distancia por temor a mísiles e drons iranianos. Esa tensión deixou o tráfico mercante practicamente paralizado na zona, con consecuencias directas para os mercados enerxéticos.

Na súa advertencia máis explícita, Teherán afirmou que, de persistir as agresións de Estados Unidos e Israel contra poboación e infraestruturas iranianas, tomará medidas para impedir que o petróleo da rexión chegue a países que considera hostís ou aos seus socios. A promesa, plantexada sen prazos concretos, busca reforzar un efecto disuasorio sobre a intervención estranxeira e engadir presión económica a posibles aliados de Washington e Israel.

A escalada verbal coincide con movementos da frota e con declaracións diplomáticas contraditorias que complican a procura de saídas negociadas. Varias capitais europeas pedíron contención e continuidade nos canais diplomáticos, conscientes de que a perturbación do subministro enerxético tería repercusións nos prezos e na economía global. Para España e Galicia, cuxa fachada atlántica participa do comercio e do aprovisionamento enerxético europeo, calquera aumento da volatilidade internacional pode traducirse en subidas nos custes da enerxía e en riscos para o transporte marítimo.

Analistas consultados subliñan que, máis alá das proclamas e da propaganda de guerra, a probabilidade dunha confrontación aberta depende de decisións políticas que aínda poden dar marcha atrás. Non obstante, a retórica de ambas as partes e a referencia a capacidades ofensivas renovadas elevan a posibilidade de incidentes involuntarios. Nese escenario, a vía diplomática e a contención de actos militares unilaterais emerxen como claves para evitar unha ampliación do conflito con efectos globais.