Isabel Coello, xornalista galardoada, presentará este fin de semana en Pontevedra as historias que compoñen o seu podcast sobre mulleres superviventes da violencia machista, un proxecto gravado dende un centro de acollida que recibiu o Premio Ortega y Gasset e o Ondas ao mellor guión. Na súa intervención no foro ‘As mulleres que opinan son perigosas’ explicará como abordou os relatos, por que decidiu agardar para publicar e que lle ensinaron as mulleres coas que traballou. A charla enmárcase nun encontro que reúne voces do xornalismo e a reflexión social e busca poñer o foco na experiencia das vítimas máis alá dos titulares. Máis Pontevedra.
Coello, nacida en Madrid en 1973, levaba anos dedicada a temas de dereitos humanos e das mulleres cando se achegou ao formato do podcast como ferramenta para a crónica profunda. Elixiu esa linguaxe porque permite un relato íntimo e prolongado, onde a persoa que fala pode sentirse máis protexida e onde se pode amosar a evolución de procesos complexos con maior detalle que noutros formatos. O resultado é «La Casa Grande», unha serie de oito episodios que rexistra o proceso de recuperación de varias mulleres nun centro de acollida.
O deseño editorial do proxecto incluíu medidas de protección estritas: anonimato das protagonistas, supresión de calquera dato que puidese identificalas e o compromiso de non publicar ata que todas saíran do centro. Coello explicou que insistiu en documentar o momento presente das mulleres, con sons e matices da voz que traducisen o seu estado real, e que visitou o centro de acollida de forma periódica, aproximadamente cada tres ou catro meses, para acompañar a reconstrucción das súas vidas.
Este método de traballo buscaba romper coa tendencia mediática a concentrarse nos episodios máis dramáticos, especialmente os homicidios, e en lugar diso dar visibilidade á resiliencia e aos aprendizaxes que xorden do proceso de supervivencia. Segundo a xornalista, a sociedade adoita xulgar sen comprender e a intención do podcast foi amosar as preguntas que normalmente se lanzan ás vítimas, analizando tamén o papel que xoga a comunidade nesas traxectorias.
O recoñecemento profesional —o Ortega y Gasset e o Ondas do Podcast ao mellor guión— subliña a recepción crítica dun proxecto que combina xornalismo de longo alento con sensibilidade cara ás fontes. As distincións valoran tanto a calidade narrativa como o rigor ético, e serviron para amplificar o alcance do testemuño das mulleres que participaron na serie. Coello sostén que a aposta pola confidencialidade e a espera ata a saída do centro foron decisivas para lograr relatos sinceros e sostibles no tempo.
Leccións ocultas de quen sobreviviron
No foro de Pontevedra, que reunirá ademais a outras comunicadoras e pensadoras, Coello abordará non só o proceso de creación do podcast, senón tamén as dificultades para acceder ás historias cando as persoas están aínda no seu itinerario de recuperación. Os responsables do centro, por motivos de seguridade e protección, adoitan limitar o contacto coa prensa; aínda así, a xornalista logrou un equilibrio entre documentación e coidado que lle permitiu seguir o proceso con continuidade.
A iniciativa de gravar no propio centro permitiu capturar detalles cotiás e sonoros que habitualmente escapan aos reportaxes convencionais: o ton de voz, as pausas, os silencios que acompañan o relato dunha muller en recuperación. Esas pezas son as que, segundo Coello, revelan a complexidade do fenómeno e achegan claves sobre como acompañar e reparar. O seu traballo pretende así trasladar ao público unha comprensión máis ampla e menos estigmatizante das vidas que hai detrás das noticias.
Coello reivi
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.