Julio César Castro púxose á fronte da SD Burela o martes e dirixiu o seu primeiro adestramento en A Marosa coa vista posta nas nove xornadas que restan para o final da Preferente. O técnico presentouse como relevo dun club que busca a permanencia e deixou claro desde o primeiro día que o seu propósito é colaborar para reverter a dinámica negativa. O nomeamento chega nun momento decisivo da tempada e Castro subliña que a súa prioridade é o aspecto anímico e a xestión do grupo. A toma de mando produciuse tras a renuncia do seu antecesor e coa confianza do club para afrontar este tramo final.
Castro asume o cargo despois dunha etapa centrada na coordinación e no traballo coas categorías base da AD Río Ouro, onde tiña volcado gran parte da súa actividade nos últimos anos. A pesar de que rexeitara outras propostas, atendeu a chamada do presidente da SD Burela, Jairo, e decidiu escoitar a proposta pola importancia e o rigor do proxecto. O técnico compatibilizará as funcións en Burela coas súas responsabilidades na base do Río Ouro, unha dobre dedicación que afronta coa vontade de contribuír tanto no deportivo como no formativo. Para Castro, adestrar na Preferente a un club con historia e ambición merecía polo menos unha reflexión.
Na súa primeira comparecencia deixou claro que non vén a implantar un sistema novedoso nun prazo tan breve nin a facer cambios profundos no esquema do equipo. O novo adestrador manterá o mesmo corpo técnico e os asistentes, e aposta por aproveitar o xa traballado polos xogadores en vez de comezar de cero. O seu diagnóstico é que gran parte do problema é psicolóxico: entende que «o 90 por cento do traballo» pasa por recuperar a confianza e eliminar a sensación de derrota que pesa sobre a plantilla. O obxectivo inmediato é sacar o máximo rendemento individual e colectivo nas xornadas que quedan.
Preguntado polas ausencias e polo ambiente que rodea o vestiario, Castro evitou centrarse no que falta e fixo un chamamento á responsabilidade e ao goce sobre o céspede. Trasladoulles aos futbolistas que o lugar para preocuparse por outras cuestións é fóra do campo, mentres que no adestramento e nos partidos deben centrarse en xogar e gozar do fútbol. Incidiu en que o reto é colectivo: non pode ser só a súa ilusión a que tire do equipo, senón a de cada xogador que sente e representa o club. Reforzou a idea de que agora toca mirar adiante e traballar con serenidade.
A primeira percepción do adestrador foi positiva: a pesar da racha —o equipo apenas celebrou un triunfo nos últimos meses— observou bo ton durante a sesión e unha predisposición a cambiar o rumbo. Segundo Castro, a entrada no traballo foi produtiva e notouse certa renovación de ánimo entre os futbolistas desde o inicio ata o final do adestramento. Para o adestrador, eses síntomas son a base sobre a que construír a recuperación, aínda que advertiu que o calendario esixirá concentración e realismo. O tempo para reflexionar é limitado; a meta inmediata é sumar puntos nas próximas xornadas.
O relevo producíuse con agradecementos e unha transición cordial. Castro tivo palabras de recoñecemento cara ao seu antecesor, Oke, quen lle facilitou datos, conversas e a súa disposición para colaborar no que faga falta. O técnico destacou o xesto do seu antecesor e a vontade de continuidade que existe no corpo técnico, un aspecto que considera clave para non romper dinámicas de traballo nun momento crítico. A convivencia entre experiencia e novas propostas preséntase como unha ferramenta para encarar o final da campaña.
De inmediato agarda o partido do domingo fronte ao Miño, un compromiso que o novo adestrador concibe como o primeiro pulso para medir a resposta do equipo aos cambios de actitude. Castro preferiu fixarse no día a día e no proceso de mellora antes que en promesas grandilocuentes; o seu discurso é de pasos curtos e obxectivos alcanzables con traballo. A plantilla afrontará ese encontro coa premisa de competir e recuperar a confianza, consciente de que cada punto será determinante na loita pola permanencia. A preparación física e mental terá o mesmo peso nas súas sesións.
Para a SD Burela, a chegada de Castro supón apostar por alguén que combina experiencia en categoría rexional e un longo percorrido na formación de xogadores novos, o que pode aportar manexos distintos na xestión do vestiario. O club, coa salvación como meta, deposita no seu novo técnico a esperanza de reforzar a cohesión e mellorar os resultados no tramo final. Máis alá do balance deportivo, Castro define o seu reto como humano: recuperar a ilusión dun grupo e dunha afección que precisan axiña motivos para volver á confianza.
