Unha carta ao director asinada por Pedro Marín Usón e publicada o 17 de marzo de 2026 no periódico ourensán La Región denuncia a discrepancia entre as competencias que demanda o mercado laboral e a formación que reciben os mozos. O autor parte dos datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA) do Instituto Nacional de Estatística, que sitúa a taxa de paro xeral en España nun 10% por primeira vez en 17 anos, mentres que o desemprego juvenil (16-24 anos) mantense en torno ao 23,5%.
Marín adverte que, a pesar das melloras globais da economía, os mozos viven unha situación dual: o mercado laboral dixitalízase e esixe novas habilidades, pero o sistema educativo e as políticas públicas seguen ancorados en modelos tradicionais. A carta sinala que esta discrepancia provoca que moitas incorporacións ao emprego sexan precarias e non se axusten á cualificación real dos traballadores.
O autor lembra que existen plans de dixitalización a varios niveis —como o marco europeo 2021-2027 ou a recente reforma da Formación Profesional— pero critica a súa execución. En opinión do autor, a implantación destes programas é desordenada e desigual, con aulas sen infraestruturas, profesorado sen a formación necesaria e acceso limitado a dispositivos e conectividade en contornas desfavorecidas.
Brecha entre competencias e mercado
A carta pon o foco na sobrecualificación: sinala que aproximadamente un terzo dos menores de 25 anos ocupan postos que non requiren o nivel de formación que posúen. Esta sobrecualificación convive con altos niveis de temporalidade e baixas retribucións, o que, segundo o autor, perpetúa a precariedade xuvenil a pesar da aparente recuperación do emprego en termos globais.
Os datos da EPA revelan unha realidade contrastada: mentres a taxa de paro global desciende a niveis non vistos en case dúas décadas, o colectivo xuvenil segue presentando cifras de exclusión laboral moi superiores á media. Isto evidencia un problema estrutural que non se resolve só co crecemento do emprego, senón con políticas de calidade e un axuste entre a oferta formativa e a demanda empresarial.
Na súa carta, Marín critica medidas simbólicas como a prohibición do móbil na aula se non van acompañadas de iniciativas que ensinen a usar esas ferramentas como recursos didácticos e profesionais. Para o autor, esta actitude reflicte «un sistema caduco que prioriza o control sobre a innovación».
«Cando se descubriu América, denominárono o Novo Mundo. Agora replicamos a situación dos mozos, agardando a que nun momento dado se unan nun só.»
Políticas públicas e responsabilidades
A carta acusa á clase política de relegar a cuestión xuvenil a un segundo plano: atrasos no cumprimento dos obxectivos europeos de inserción, investimento insuficiente en políticas activas de emprego e a persistencia dun desaxuste entre formación e emprego. Para o remitente, estas carencias configuran un escenario no que moitos mozos quedan atrapados entre a urxencia de aprender competencias dixitais e a lentitude das reformas educativas e laborais.
As fontes oficiais recordan que os plans para dixitalizar a educación e modernizar a formación profesional inclúen liñas de financiamento e obxectivos concretos, pero os retos da súa implantación son reais e requiren coordinación entre as administracións. Os expertos en emprego e educación consultados habitualmente insisten en combinar o investimento en infraestruturas, a formación do profesorado e os programas de orientación profesional desde idades temperás.
A carta conclúe cunha advertencia e un chamamento á acción: se o futuro depende de xeracións capaces de liderar a transformación dixital, é urxente impulsar políticas coherentes que integren a formación, o emprego digno e as ferramentas tecnolóxicas accesibles para todos. Sen iso, a mellora estatística do desemprego xeral pode seguir ocultando a vulnerabilidade persistente da xuventude española.
Pode interesarche:
