En Madrid, durante o maior encontro europeo sobre innovación alimentaria celebrado o 10 de marzo de 2026, expertos, cociñeiros e empresarios defenderon que boa parte da resposta á crise ambiental e nutricional pasa por recuperar prácticas domésticas tradicionais. O foro, organizado pola plataforma KM ZERO Food Innovation Hub, reuniu a un cento e medio de profesionais que, ademais de debater sobre tecnoloxías emerxentes, puxeron o foco na cociña de proximidade e no aproveitamento integral dos alimentos. A conclusión principal foi que a sostibilidade non só chegará da man da biotecnoloxía, senón tamén de hábitos cotiáns que foron perdéndose.

A cita congregou a científicos, investidores, restauradores e emprendedores dispostos a explorar solucións que combinen innovación e tradición. Entre os asistentes destacou a intervención do chef Rodrigo de la Calle, que subliñou como moitas receitas e técnicas que se practicaban nos fogares constitúen xa leccións de economía circular. Os participantes insistiron en que rescatar eses saberes pode acelerar a transición cara sistemas alimentarios menos dependentes de insumos industriais e envases plásticos. A discusión funcionou como un chamamento a integrar a memoria culinaria nas estratexias de innovación.

Unha das ideas máis repetidas foi a sinxeleza da alimentación de xeracións anteriores: hortalizas de tempada, produtos locais e elaboracións recoñecibles sen procesado industrial. Así o resumiu o responsable de Natruly, Niklas Gustafson, ao lembrar que fai apenas unhas décadas as familias explotaban ao máximo o que daba a horta e evitaban o desperdicio. Os expertos sinalaron que ese modelo reducÍa a pegada ambiental e melloraba a calidade da dieta, porque privilexiaba alimentos frescos e minimizaba aditivos e envases innecesarios. Recuperar esas pautas, argumentaron, non é romantizar o pasado senón recoñecer unha base práctica para comer mellor hoxe.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O coloquio non deixou de lado as propostas tecnolóxicas: carnes cultivadas en laboratorio, fariñas de insectos ou proteínas derivadas de algas protagonizan a axenda investigadora. Con todo, os ponentes coincidiron en que a innovación debe sumar ferramentas ao repertorio tradicional, non substituílo por completo. A combinación de alta tecnoloxía e prácticas domésticas de baixo impacto pode crear sinerxías útiles para a saúde pública e a sostibilidade. Neste sentido, os dereitos de acceso á terra e o apoio a circuítos curtos de comercialización foron sinalados como claves para escalar solucións.

Outra liña de traballo que gañou protagonismo foi a valorización de subprodutos: o que antaño se consideraba desperdicio pode converterse en materia prima para novos alimentos ou insumos agrícolas. Empresas presentes no foro amosaron exemplos concretos, dende chocolateras que reaproveitan cascas e polpa de cacao ata lácteas que atoparon aplicacións industriais e agronómicas ao soro. A idea de que «non hai residuos, senón ingredientes» repetiuse como mantra entre quen buscan pechar ciclos produtivos e reducir custos ambientais.

A perspectiva doméstica tamén ocupou espazo nas mesas: técnicas como o encurtido, a conserva caseira, a fermentación ou a cocción co aproveitamento de caldos foron citadas como decisións sinxelas con alto retorno sostible. Recuperar habilidades culinarias implica, sinalaron os expertos, cambios na educación alimentaria e na accesibilidade a produtos frescos nas cidades. Medidas públicas como facilitar hortos urbanos, mercados de proximidade e políticas que reduzan o envasado desproporcionado poderían reforzar esa transición nos fogares.

Desde o punto de vista económico, os investidores presentes detectaron oportunidades en procesar e comercializar subprodutos e en apoiar pequenas industrias locais que respecten a tempada e a trazabilidade. O impulso a modelos empresariais que paguen mellor ao agricultor e reduzcan intermediarios pode reactivar áreas rurais e mellorar a soberanía alimentaria. Ao mesmo tempo, advertiron sobre a necesidade de combinar estas iniciativas con estándares sanitarios e de seguridade que permitan o seu escalado sen perder calidade.

A mensaxe final do encontro foi dobre: a innovación alimentaria debe mirar tanto ao futuro como ao pasado próximo e a cociña doméstica tradicional ten ferramentas valiosas para afrontalo. Recuperar prácticas das nosas avoas, argumentaron os ponentes, non é renunciar ao progreso senón incorporar aprendizaxes prácticas que favorecen a saúde, a economía local e o medio ambiente. Para que esa axenda avance será necesario que administracións, empresas e consumidores traballen en conxunto, recoñecendo que a sostibilidade tamén se cociña na casa.