Tras semanas de tensión en varios barrios de Moaña, Mercedes e Antonio relatan que pasan as noites ao raso e esperan unha saída habitacional mentres lidian coa advertencia xudicial: se volven a ocupar unha vivenda poderían entrar en prisión. A parella foi detida o pasado domingo tras acceder a unha casa en A Moureira —onde din que foron enganados— e saíu en liberdade tras aceptar unha condena.

Detención, acusacións e o relato da parella

O episodio que acendeu o malestar veciñal comezou, segundo os propios protagonistas, coa ocupación dunha casa en O Real e continuou coa entrada nunha vivenda que, ao seu xuízo, lles fora presentada como deshabitada. A intervención da Garda Civil na vivenda de A Moureira rematou co seu traslado ao xulgado de Cangas e cunha resolución que os deixou en liberdade condicionada ao aceptar unha pena.

En primeira persoa, Mercedes conta que levan varios días «durmindo no monte, coma cans», e que sobreviven grazas a «unhas poucas persoas boas que nos axudan». Recalca tamén que intentaron acudir aos albergues locais, pero lles explicaron que están completos: «Intentaremos o luns pedir entrar nun, pero ata entón temos por diante todo o fin de semana, e dóenos todo o corpo de durmir ao raso», engade.

«Dicíannos que era unha casa deshabitada, pero era mentira. Foi unha trampa que lle puxeron a Antonio e apareceu un dos donos»

A advertencia trasladada no xulgado pesa sobre eles. Segundo Mercedes, comunicáronlle que, de volver a ocupar unha vivenda particular, a ela lle corresponderían catro meses de prisión e a Antonio ata dous anos, polos antecedentes que el arrastra. Esa diferenza de prazos, sosteñen, explica o temor que agora lles obriga a extremar as precaucións e a durmir fóra de poboacións.

Un conflito que reaviva debates sobre vivenda e seguridade en O Morrazo

As imaxes de veciños preocupados e algunha protesta puntual non son novas en O Morrazo. Nun territorio onde conviven núcleos costeiros moi demandados polo turismo e barrios con déficit de oferta asequible, os casos de ocupación e os conflitos colaterais adoitan abrir dous frentes: o dos propietarios que reclaman seguridade e o das persoas en situación de exclusión que buscan unha solución urxente ao problema das persoas sen fogar.

En Moaña súmase a sensación de impotencia institucional. Os recursos municipais de emerxencia social e as prazas en albergues son limitados, e a presión da estacionalidade turística deixa ás veces inmobles baleiros durante meses. Esa circunstancia, xunto cunha rede de axuda informal —veciños que proporcionan comida ou acougo temporal—, compón o mosaico no que se move a parella.

Fontes municipais consultadas por esta redacción explican que a solución non pasa exclusivamente pola actuación policial, e que no último ano o Concello reforzou os servizos de traballo social, aínda que admiten que a demanda supera a capacidade. En paralelo, propietarios e asociacións veciñais reclaman medidas que garantan a legalidade e a convivencia, mentres a fiscalía e os xulgados aplican a normativa penal e civil en cada caso concreto.

Repercusións inmediatas e próximos pasos

A curto prazo, a parella anuncia que intentará formalizar a petición de acceso a un albergue o próximo luns, tras un fin de semana no monte. A curto prazo tamén está en suspenso se a fiscalía optará por seguir coas dilixencias abertas ou se o acordo que levou á liberdade condicionada será definitivo. A posibilidade de penas de prisión, aínda ligada á reincidencia e aos antecedentes, explica o medo expresado por ambos.

Dende o lado comunitario, o conflito reavivou o debate sobre alternativa