Instalacións da filial española de Cooke / Cooke Inc.
É moi probable, á vista da súa traxectoria expansiva, que á multinacional canadense Cooke lle resistisen poucas operacións de compra desde que comezou coas súas primeiras granxas de salmón, en New Brunswick, no ano 1985. A máis abultada, se non a única, foi a de Nueva Pescanova: o equipo de Glenn Cooke retirouse do proceso de adquisición no mes de xullo de 2023, como desvelou FARO, tres meses despois da apertura de negociacións en exclusividade con Abanca, accionista de control do grupo galego, que de momento transita en solitario cun novo plan estratéxico. Aquel revés non fixo parar a Cooke: iría gañando máis e máis tamaño despois coa toma de control de compañías como Slade Gorton, a peruana Copeinca ou con polígonos de cría de barramundi en mar aberto de Australia.
Aínda que agora si está a ter problemas para consumar os seus plans, que pasan por liderar a industria acuícola en augas do Mediterráneo coa empresa española Avramar como palanca. De feito, Avramar xa é da súa propiedade, tras pechar o acordo co fondo Amerra Capital Partners, o que converte a Cooke en propietaria das granxas tanto de augas españolas como de Grecia. Pero atopouse cun grave inconveniente: a banca acredora da filial helena —liderada polo Piraeus Bank— optou por un fondo árabe para vender os seus créditos, por 230 millóns de euros —a exposición dos bancos ascende a 440 millóns—, en vez de polo grupo canadense. Así que Cooke reaccionou propoñendo unha ampliación de capital por 235 millóns para satisfacer ás entidades financeiras, neutralizar aos emiratís e facerse co pleno control das gaiolas de douradas e troitas repartidas pola costa grega.
É un movemento de calado pois daríalle ao grupo de Canadá a chave dunha filial que ronda as 50.000 toneladas de capacidade produtiva, fronte ás 20.000 toneladas que saca ao mercado Avramar desde os seus polígonos do Levante español, Baleares e Canarias. De acordo coa prensa helena, a facturación só en Grecia —a través das firmas Perseus e Andromena— ascende a 320 millóns de euros ao ano. Trátase tamén dunha transacción moi relevante para a viguesa Grupo Profand, que en 2022 tomou o control da acuícola Kefalonia Fisheries, especializada tamén na produción de dourada, robaliza e pargo. Serían competencia directa en proteína e mercados de produción e venda. Avramar ten tamén en Grecia tres fábricas de penso con capacidade produtiva de máis de 170.000 toneladas anuais.
Mentres tanto, segundo informaron medios como Euro2day ou SBC, Aqua Bridge comprometérase a presentar unha carta de garantía por importe de menos de 20 millóns de euros, a modo de sinal de boa fe, que tiña que ter depositado xa, pero non o fixo. «A falta de depósito da garantía, a pesar do vencemento do prazo, plantea dúbidas razoables sobre a disposición de Aqua Bridge para completar a transacción», expuxeron os medios locais, que xa cualificaron este proceso de «telenovela».
