O Consello da Xunta aprobou este luns, 23 de marzo, a aplicación do Pladiga para 2026, o Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia. O paquete inclúe reforzos operativos —entre eles 42 brigadas novas en época de máximo risco—, un notable incremento en unidades técnicas e a incorporación masiva de tecnoloxía: drons, videovixilancia e un maior despregamento de sensores. A proposta pasará este venres polo Consello Forestal antes da súa entrada en vigor.
Que inclúe o plan e como cambia o dispositivo de extinción
Máis presenza sobre o terreo e máis «ollos» no aire son a columna vertebral do Pladiga 2026. A Xunta decidiu ampliar a rede de vixilancia con tecnoloxía non tripulada e cámaras fixas en puntos estratéxicos, unha medida que o presidente Alfonso Rueda definiu como necesaria para «adaptarse aos novos tipos de lumes de enorme intensidade que vimos nos últimos veráns».
Xunto cos sistemas de detección, o plan reforzará a plantilla operativa coa incorporación de 42 brigadas adicionais durante os meses de alto risco. En paralelo increméntase a dotación técnica de coordinación: a UDEX (Unidade de Directores de Extinción) medra de 6 a 15 expertos, co obxectivo de mellorar a xestión táctica dos medios aéreos e terrestres en sinistros de grande envergadura.
Outra das novidades anunciadas é a ampliación do período de traballo do persoal fixo discontinuo, unha figura clave na loita contra os lumes. Non se detallaron todas as cifras de plantilla nin o custo total do plan na rolda de prensa posterior ao Consello, pero a estratexia apunta a compactar un dispositivo máis prolongado no tempo e máis especializado en funcións: prevención, detección e extinción.
As aeronaves seguen formando parte do mecanismo, con prioridade para medios que permitan unha resposta rápida en condicións de gran violencia do lume. Con todo, responsables técnicos da Xunta admitiron que a tecnoloxía é complementaria: a eficacia real dependerá da capacidade de apertura de cortalumes, do mantemento de franxas perimetrais e da coordinación cos concellos e brigadas locais.
Prevención, xestión do territorio e críticas antigas que persisten
A Xunta presenta o Pladiga 2026 como unha actualización fronte a lumes máis intensos e rápidos. Con todo, o debate que tradicionalmente acompaña a cada plan volve a centrarse na prevención e na xestión da paisaxe. En Galicia, coa súa mestura de monte raso, mosaico agrícola e zonas de matogueira, a complexidade do problema é tan ambiental como social: o abandono rural, a regresión das prácticas agrarias e a concentración da propiedade fan máis difícil manter o monte en condicións seguras.
Organizacións veciñais e asociacións agrarias lembran que non é a primeira vez que un plan prioriza medios e equipos sen dotar o territorio das medidas estruturais necesarias: limpeza da maleza, pastoreo, xestión de cortalumes e incentivos para recuperar usos do solo. No Barco de Valdeorras, onde veciños seguen lembrando lumes que arrasaron miles de hectáreas, a preocupación é práctica: máis brigadas e drons serven de pouco se non se traballa a ribeira dos núcleos urbanos e a rede viaria secundaria, crucial para saídas e entradas de camións de extinción.
Tamén reaparece a discusión sobre a videovixilancia. Para as administracións supón un avance na detección e na disuasión; para parte da oposición e da sociedade civil, pon en dúbida a privacidade, a eficacia real e as dependencia tecnolóxicas. Os alcaldes rurais, pola súa banda, piden coordinación en tempo real e formación para aproveitar eses sistemas cando se activa a alerta.
