O Consello da Xunta deu luz verde o luns, 23 de marzo de 2026, á aplicación do Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia para este ano, o coñecido como Pladiga. A aprobación inclúe un reforzo notable de medios humanos e tecnolóxicos —entre eles vixilancia mediante drons e cámaras— e será sometida este venres ao debate do Consello Forestal para a súa validación definitiva.
Máis mans no terreo e ollos no ceo
Entre as medidas anunciadas destaca a incorporación de 42 novas brigadas que operarán durante a época de maior risco, unha aposta clara por intensificar a resposta rápida nos meses críticos. Ademais, a Xunta decidiu ampliar o período de actividade do persoal fixo discontinuo, unha figura clave no operativo galego, para asegurar unha maior dispoñibilidade nos picos de sinistralidade.
O plan trae tamén un salto cualitativo en materia tecnolóxica: a implantación de sistemas de videovixilancia e o emprego de drons para a detección precoz e apoio nas tarefas de extinción. Nas últimas tempadas, a combinación de vixilancia remota e recoñecemento aéreo permitiu ás patrullas localizar focos en fases incipientes; a novidade agora é a súa integración máis sistemática no dispositivo global.
Outra das pezas do Pladiga é a ampliación da Unidade de Directores de Extinción, coñecida como UDEX, que pasa de contar con seis expertos a dispoñer de 15. A Xunta argumenta que isto permitirá unha coordinación máis profesionalizada en lumes de gran envergadura e a toma de decisións tácticas máis rápida sobre o terreo.
“Busca adaptarse aos novos tipos de lumes de enorme intensidade que vimos nos últimos veráns”, dixo o presidente Alfonso Rueda ao presentar o plan.
Antecedentes e por que se consideran necesarias estas medidas
Galicia non é allea a episodios catastróficos. Vecindarios como os da comarca de O Barco de Valdeorras ou amplas superficies en Ourense e A Coruña sufriron nos últimos anos lumes que arrasaron miles de hectáreas e xeraron alarma social. A combinación de veráns máis secos, episodios de altas temperaturas e un paisaje con abundante masa forestal acumulada modificou radicalmente o perfil do risco.
A aposta por reforzar brigadas e polos medios tecnolóxicos responde a dous problemas simultáneos: por unha banda a necesidade de detección e actuación precoz; por outra, a evidencia de que os lumes actuais evolucionan con maior rapidez e violencia. Non só se discute a capacidade de extinción: desde hai tempo réclase un enfoque máis preventivo que teña en conta o uso do solo, a xestión da biomasa e a recuperación de actividades rurais que manteñan o territorio máis habitado e con menos combustible para o lume.
Nesa liña, o Pladiga mantén programas de xestión de franxas de defensa, cortafogos e limpeza de monte, aínda que fontes do sector forestal lembran que a eficacia esixe continuidade e recursos durante todo o ano, non só na campaña estival. Asociacións de propietarios e concellos insisten en que fan falta incentivos para traballos de prevención promovidos desde a propia Administración e desde os concellos.
Repercusións, críticas e os pasos seguintes
A vontade política de incrementar brigadas e técnicos adoita recibir unha acollida favorable a curto prazo, pero segue rodeada de preguntas. ¿Habera orzamento suficiente para manter eses equipos e a loxística asociada? ¿Gárantese a formación continua da nova UDEX e dos equipos terrestres? A resposta a estas cuestións marcará se as medidas se traducen en maior eficacia ou quedan nun parche estacional.
Outro aspecto relevante é a coordinación:
