LaLiga EA Sports: Athletic – Barcelona, en imaxes. / AFP7 vía Europa Press / AFP7 vía Europa Press

Co gol do triunfo e en San Mamés. Lamine Yamal bateu o seu récord anotador co Barça -lembren, ten 18 anos- para asegurar os tres puntos de San Mamés e restaurar a vantaxe dos catro puntos sobre o Madrid nun momento sensible entre a eliminación copeira e o regreso á Champions do martes.

Un gol decisivo e unha xogada coral

Un gol que valeu por moitos goles, polo valor que adquiriu, por único e decisivo, e pola beleza da xogada. O tiro parabólico xa acuñado por Lamine Yamal adoita ser atractivo de seu, pero veu precedido por un labor de equipo que pasará ao esquecemento.

Fermín desmarcouse cara ao centro para arrastrar un defensa e ampliar o espazo e o tempo para que Lamine Yamal recibise o pase de Pedri.

O Barça sofre pero gaña

O xuvenil emendou un mal partido do Barça, o peor ante o Athletic, ao que lle gañara por 4-0 na ida e 5-0 na Supercopa, pero el consagrouse en San Mamés coa xogada decisiva.

O seu vixésimo gol -tamén é o máximo realizador do equipo- quedou reforzado pola serenidade de Joan Garcia.

Un inicio prometedor e un partido trabado

O partido prometía grandes emocións cando aos 30 segundos Cancelo remataba contra a súa propia portería e aos 6 minutos facíao Gorosabel cara á súa.

O traveseiro salvou ao azulgrana do oprobio e Unai Simón evitou a culpa do seu compañeiro. Fugaz e efémera foi a ilusión dun duelo axitado, que non rebrotou ata que no engadido do primeiro tempo Ferran intentou un inverosímil taconazo nun córner.

Decisións tácticas e cambios clave

O Barça xustifica a súa arriscada aposta na súa firme e tola vontade de marcar goles, a costa de vivir no vértixe permanente, unha consecuencia inevitable, e dous remates asinaban a peor produción ofensiva da tempada.

Era de esperar que o segundo tempo alumeara unha reacción despois do reencontro con Hansi Flick no vestiario. Xogar coa mesma defensa do Atlético, co único cambio de Eric por Kounde na lateral, non reportou a mesma seguridade da Copa, e non foi enteiramente culpa da última liña.

Flick escribira a aliñación de San Mamés e a de Newcastle ao mesmo tempo. Unha na pizarra e a outra na súa axenda.

A composición do once titular estivo condicionada pola ida dos oitavos de final da Champions. E non tanto pola aparición de Marc Casadó, relegado ao fondo do banco sen un minuto desde que fora titular ante o Atlético na Copa e substituído no primeiro tempo, durante o naufraxio do 4-0, ou pola presenza de Marcus Rashford, senón pola desaparición doutros.

O adestrador quixo aforrar minutos a Pedri e Raphinha, tamén a Fermín.

Saíu Pedri na reanudación e o seu primeiro minuto superou o tedio da fase inicial. Tampouco houbo continuidade no xogo, polo que Flick botou as mellores cartas enriba da mesa.

Botou ao céspede a Raphinha, Fermín e Lewandowski á hora de partido, peza por peza, retirando a Olmo, Ferran e Rashford que xogaron, precisamente, crendo que non o farían en Newcastle. E non reuniron méritos para provocarlle noites de insomnio ao seu adestrador ata o martes.