As relixiosas que ocupaban o convento de Belorado comezaron este martes, 10 de marzo de 2026, a trasladar as súas pertenzas para evitar o lanzamento xudicial que estaba previsto para o próximo xoves e que contaba coa previsión da intervención da Guardia Civil. O movemento de enseres realízase cara ao mosteiro de Santa Klara de Orduña, aínda que os seus responsables insisten en que ese non será necesariamente o seu destino definitivo. A decisión prodúcese tras perder nos tribunais a batalla xudicial coa Diócesis, que reclamaba a devolución do inmoble.

Nas primeiras horas da mudanza víuse entrar e saír furgonetas cargadas con mobles e efectos persoais, mentres as mulleres acometían tarefas de limpeza e embalaxe. O portavoz das exmonxas, Francisco Canals, remitiu un comunicado no que explica que as relixiosas traballan «día e noite» para ordenar e sanear as instalacións antes de marcharse e que achegaron fotografías e outras probas que, segundo el, acreditan o estado no que quedará o edificio. A documentación envíase, engade o portavoz, para dar transparencia ao proceso e evitar interpretacións parciais respecto do estado do convento ao termo do traslado.

A mudanza evita a execución forzosa que ía levarse a cabo por orde xudicial tras a resolución favorable á parte demandante. Fontes xudiciais confirmaron que a orde de lanzamento se programara para esta semana e que, de non terse producido a saída voluntaria, a actuación das forzas de seguridade tería sido a vía elixida para facela efectiva. Coa saída voluntaria, o procedemento cúmprese sen necesidade de intervención coercitiva, aínda que o calendario procesal seguirá os seus trámites para formalizar a entrega.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Segundo Canals, as relixiosas non só trasladan enseres senón que puxeron especial empeño en deixar as estancias limpas e en condicións de uso. O portavoz explicou que, ademais de Santa Klara de Orduña, o grupo dispón de «tres ou catro» propostas de acollemento en pobos do norte de España que están a sopesar, e que previamente recibiron unhas corenta ofertas a través dunha campaña difundida por internet. A pesar desas alternativas, o traslado a Orduña utilizouse como solución loxística inmediata para almacenar os bens mentres se decide o destino definitivo.

O conflito entre as monxas e a institución titular do inmoble prolongouse nos tribunais ata que a autoridade eclesiástica obtivo unha resolución favorábel que obrigaba á devolución do convento. As exresidentes, que nos últimos meses mostraron resistencia a abandonar o edificio, deron agora o paso de desocupalo de maneira paulatina, alegando motivos de seguridade e dignidade para organizar o proceso persoalmente. No seu comunicado destacan a vontade de colaborar e de evitar danos materiais no inmoble.

Fóra das comparecencias oficiais, o portavoz admitiu o desgaste emocional do grupo: recoñeceu que as relixiosas se atopan «tocadas» e que están a sufrir pola inminencia da partida, ao tempo que preparan os últimos trámites para o peche do convento. A situación xerou eco en diversos medios e en redes sociais, onde se difundiron imaxes e testemuños que alimentaron a difusión das ofertas de acollemento e a solidariedade dalgúns colectivos da zona norte.

A diócesis ou o titular do inmoble deberán agora comprobar o estado no que lles é entregado o edificio e decidir os pasos administrativos e materiais que seguen á restitución. Desde o entorno das exmonxas sosteñen que as fotografías remitidas e as actuacións de limpeza realizadas acreditan que o convento quedará en condicións aceptables, e que ese é o obxectivo prioritario antes da entrega formal.

A saída de Belorado pon fin, de momento, a un capítulo xudicial e humano que agora abre unha fase de replanteamento para as relixiosas afectadas e para os responsables da propiedade. Mentres se concretan as propostas de acollemento e se avalían os próximos movementos das exmonxas, a comunidade local e as institucións implicadas seguirán de cerca o desenlace desta transición.