O líder do PP, Jorge Azcón, entre Octavio López e Ana Alós, na última Xunta Directiva dos populares en Aragón. / JAIME GALINDO
Partido Popular e Vox concentran todas as conversas e acumulan todos os silencios da política aragonesa e nacional tras o rosario de comunidades autónomas que tocará un novo teito en Castela e León nun par de semanas e dará unha tregua ata a convocatoria en Andalucía. En Aragón o crebacabezas, o encaixe de bolillos, dará un acelerón este martes coa constitución das Cortes, un primeiro test para definir a saúde duns vínculos que Jorge Azcón capitanea directamente co núcleo máis próximo a Santiago Abascal.
A semana vén marcada pola constante aparición nos medios de comunicación do presidente nacional de Vox. O ultradereitista está a repetir na campaña de Castela e León o feito en Estremadura e Aragón. Hai que recoñecerlle o excelente resultado para a súa formación, que medrou considerablemente en ambos territorios. Ante as roldas de prensa diarias e os mítines de Abascal, o silencio dun PP que, aínda que cala, é acusado de «filtrar» día si e día tamén o lento avance das conversas.
As direccións nacionais de ambas formacións seguen dando máis importancia a Estremadura, porque os prazos apremian moito máis. A constitución das Cortes de Aragón non é máis ca un trámite para Xénova e Bambú, un marcar posicións ante un diálogo que se intensificará cando haxa que asinar un pacto de Goberno e o reparto das consellerías que conformen o futuro Executivo autonómico. Vox quere un terzo delas, serán tres ou catro departamentos se medra o tamaño da DGA. Pero non desvela por onde irá o gusto das competencias: en Estremadura marcaron unhas peticións que foron cambiando co paso das semanas. En Aragón, intúese unha preferencia polas políticas sociais, medio ambiente ou o sector primario, pero a ambos lados da fronte, no PP e en Vox, ninguén se atreve a «botar» a quiniela.
A única certeza na negociación é a cara dos seus protagonistas. Os populares andan parapetados detrás dun Jorge Azcón que se reuniu en Madrid con Miguel Tellado, secretario xeral do PP, para parar a crise do ir e vir. Alberto Núñez Feijóo, presidente nacional dos conservadores, celebrou o luns a conversa con Abascal do pasado domingo e concretou un decálogo para falar con Vox. A xoia que esa folla de ruta, de apenas sete folios, era ao principio da mañá pasou a ser un borrador ao mediodía e un documento esquecido co paso do tempo. A nada. Por que? Porque a Vox non lle gustou e porque non están as cousas en Estremadura –Guardiola si ten tutela, Azcón non– para tensar aínda máis o diálogo.
Alejandro Nolasco e Santiago Abascal, no peche de campaña de Vox en Zaragoza. / LAURA TRIVES
Tampouco axudou que o luns Cuca Gamarra dixese que Xénova entraba a negociar e todo o mundo dese por feito que «entrar» é «mandar». Tivo que recuar Tellado, que mantivo a autonomía nas mans de Azcón e de Guardiola. Ese martes, o aragonés citouse en Xénova para precisar cuestións e cadrar unha posición común, dirixida con el, coa súa dirección nacional. O secretario xeral do PP, man dereita de Núñez Feijóo desde hai moitos anos, estará na mesa negociadora aragonesa como xa está participando na estremeña.
Azcón concentra a conversa con Vox porque ten «boa relación» con Abascal, como recoñecen ambos partidos. Tamén ten trato con Kiko Méndez Monasterio, o asesor do presidente da ultradereita e que é visto polos sectores máis críticos como o home que dirixe os pasos do home que pon a cara ante os medios e nas pancartas. A terceira en discordia é Montse Lluis, a responsable da política autonómica en Vox e a muller que estivo en todas as conversas co PP para xestionar os territorios. Foi artífice do pacto de 2023 e tamén a representante de Bambú nesas mesas de análise do pacto entre Azcón e Alejandro Nolasco, que tiveron que convocarse pola discrepancia na política migratoria que acabou co Goberno de Aragón, como o resto das autonomías compartidas, en xullo de 2024.
Nolasco estará na conversa, máis como oínte que como participante. En Vox, todas as directrices mándanse e execútanse desde Madrid.
O primeiro capítulo entre as dúas forzas escribirase, como moi tarde, o martes pola mañá. O PP non ten problema en ceder a presidencia das Cortes a Vox, algo que xa fixo en 2023 ao nomear a Marta Fernández como presidenta do Parlamento autonómico. Unha primeira moeda de cambio para allanar o camiño, pero que tamén obrigará ás dúas formacións a soster nalgunha clave política, mínima ou programática, a razón do pacto. Un principio de acordo que xa desvele os primeiros pasos dados e que quizais marque o camiño a seguir dentro do novo Goberno autonómico. Un acordo pola representación para logo pensar no poder executivo.
