PP e Vox en Aragón: negociacións avanzan en silencio

O líder do PP, Jorge Azcón, entre Octavio López e Ana Alós, na última Xunta Directiva dos populares en Aragón. / JAIME GALINDO

Partido Popular e Vox concentran todas as conversacións e acumulan todos os silencios da política aragonesa e nacional tras o rosario de comunidades autónomas que alcanzará un novo teito en Castela e León nun par de semanas e dará unha tregua ata a convocatoria en Andalucía. En Aragón o puzle, o encaixe de bolillos, dará un acelerón este martes coa constitución das Cortes, un primeiro test para definir a saúde unhas relacións que Jorge Azcón capitanea directamente co núcleo máis próximo a Santiago Abascal.

A semana vén marcada pola constante aparición nos medios de comunicación do presidente nacional de Vox. O ultradereitista está a repetir na campaña de Castela e León o feito en Estremadura e Aragón. Hai que recoñecerlle o excelente resultado para a súa formación, que creceu considerablemente en ambos os territorios. Ante as roldas de prensa diarias e os mitins de Abascal, o silencio dun PP que, aínda que cale, é acusado de «filtrar» día sí e día tamén o lento avance das conversas.

As direccións nacionais de ambas formacións seguen dando máis importancia a Estremadura, porque os prazos apremian moito máis. A constitución das Cortes de Aragón non é máis que un trámite para Xénova e Bambú, un marcar posicións ante un diálogo que se intensificará cando haxa que asinar un pacto de Goberno e o reparto das consellerías que conformen o futuro Executivo autonómico. Vox quere un terzo delas, serán tres ou catro departamentos se medra o tamaño da DGA. Pero non revela por onde irán as preferencias nas competencias: en Estremadura marcaron unhas peticións que foron cambiando co paso das semanas. En Aragón, intúese unha preferencia polas políticas sociais, o medio ambiente ou o sector primario, pero a ambos lados do fronte, no PP e en Vox, ninguén se atreve a facer a porra.

A única certeza na negociación é a cara dos seus protagonistas. Os populares andan parapetados detrás de Jorge Azcón, que se reuniu en Madrid con Miguel Tellado, secretario xeral do PP, para frear a crise do ir e vir. Alberto Núñez Feijóo, presidente nacional dos conservadores, celebrou o luns a conversa con Abascal do pasado domingo e concretou un decálogo para falar con Vox. A xoia que esa folla de ruta, de apenas sete folios, era ao principio da mañá pasou a ser un borrado ao mediodía e un documento esquecido co paso do tempo. A nada. ¿Por que? Porque a Vox non lle gustou e porque non están as cousas en Estremadura —Guardiola si ten tutela, Azcón non— para tensionar aínda máis o diálogo.

Alejandro Nolasco e Santiago Abascal, no peche da campaña de Vox en Zaragoza. / LAURA TRIVES

Tampouco axudou que o luns Cuca Gamarra dixese que Xénova entraba a negociar e todo o mundo dera por feito que «entrar» é «mandar». Tivo que recuar Tellado, que mantivo a autonomía en mans de Azcón e de Guardiola. Ese martes, o aragonés citouse en Xénova para precisar cuestións e cadrar unha posición común, dirixida por el e pola súa dirección nacional. O secretario xeral do PP, man dereita de Núñez Feijóo desde hai moitos anos, estará na mesa negociadora aragonesa como xa participa na estremeña.

Azcón concentra a conversa con Vox porque ten «boa relación» con Abascal, como recoñecen ambos partidos. Tamén ten trato con Kiko Méndez Monasterio, o asesor do presidente da ultradereita e que é visto polos sectores máis críticos como o home que dirixe os pasos do home que pon a cara ante os medios e nas pancartas. A terceira en discordia é Montse Lluís, a responsable da política autonómica en Vox e a muller que estivo en todas as conversas co PP para xestionar os territorios. Foi a artífice do pacto de 2023 e tamén a r