Na primeira sesión do xuízo celebrado o martes 10 de marzo de 2026 na sección segunda da Audiencia Provincial de Oviedo, os defensores do matrimonio acusado de manter a tres menores recluídos durante case catro anos pediron a absolución e defenderon que non existiu un delito senón un illamento voluntario da familia. Os pais, un home de 53 anos de nacionalidade alemá e unha muller de 48 anos con pasaporte estadounidense e tamén alemán, sentan no banco dos acusados por feitos que a Fiscalía cualifica como violencia psicolóxica habitual no ámbito familiar e detención ilegal. A acusación solicita penas que suman 25 anos e catro meses de prisión. A causa, que saíu á luz en abril do ano pasado cando a policía entrou na vivenda, mantén a atención mediática e social en Asturias.

Os avogados que representan os acusados insistiron na sala en que a descrición inicial da vivenda por parte dalgúns axentes quedou marcada por unha expresión sensacionalista que non reflicte a realidade que, ao seu xuízo, se demostrará durante o xuízo. A Fiscalía sostén que os menores, entón dous xemelgos de oito anos e un irmán de dez, foron sometidos a privacións e a un control que equivalería a unha privación de liberdade. O Estado pide, ademais das penas de prisión, medidas orientadas á protección das vítimas polos presuntos danos psicolóxicos derivados da convivencia baixo esas condicións.

A defensa replicou que a residencia, un chalé na zona de Fitoria, foi o escenario dunha decisión familiar de recluírse do exterior e non un lugar de maltrato sistemático. Segundo os avogados, os proxenitores optaron por unha forma de vida hermética e estrita que pode calificarse como excéntrica ou heterodoxa, pero non como criminal. Foi precisamente ese illamento voluntario, dixo a representación dos acusados, o que explica a situación e non unha intención deliberada de causar dano ou abandono.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Javier Muñoz Pereira, avogado da nai, defendeu perante a audiencia que os proxenitores non abandonaron aos seus fillos senón que se volcáron no seu coidado desde a súa propia concepción da crianza, por moi controvertida que resulte. Muñoz Pereira reclamou que a causa non debería terse levado pola vía penal e que a intervención máis axeitada tería sido a dos servizos sociais, que terían abordado a situación de xeito gradual e asistido. Na súa intervención, o avogado pediu á sala unha absolución co argumento de que a conduta atribuída non alcanza o umbral do delito.

A defensa do pai, exercida por Elena González, apelou tamén á presunción de inocencia e solicitou que o tribunal valore todas as probas con imparcialidade, ademais de subliñar a falta de antecedentes. González explicou que a estratexia da defensa pasa por demostrar que a intervención policial e mediática introduciu unha lectura sesgada dos feitos que agora deben ser contrastados no proceso. Ambos avogados advertiron de que o asunto debería terse xestionado prioritariamente polos recursos de protección e non pola vía penal.

No escrito da Fiscalía, que deu pé á apertura do xuízo oral, acúsase aos pais de manter aos tres menores en condicións que xeneraron un illamento prolongado e de sometelos a un trato que tería provocado dano psíquico. A acusación non só pide anos de prisión, senón tamén medidas que impidan a repetición e garantan a protección dos menores, en liña coa normativa sobre violencia no ámbito familiar. A parte contraria defenderá a ausencia de elementos constitutivos dos delitos imputados e a falta de proba sobre secuelas psicolóxicas graves.

Os defensores anunciaron que, se o tribunal opta pola absolución, solicitarán a restitución gradual da garda aos pais e a súa reintegración como núcleo familiar con apoios, un plantexamento que choca coa tese da Fiscalía e coa preocupación de entidades e veciños que coñeceron o caso. Na sesión plantexáronse igualmente cuestións sobre o papel que tiveron os servizos sociais e a policía na detección e xestión do caso, un debate que podería abrir liñas de investigación sobre protocolos e coordinación institucional.

A vista continuará coa práctica de probas periciais e coa declaración de testemuñas e expertos, que deberán aclarar o alcance do suposto dano aos menores e as circunstancias do illamento. Os maxistrados deberán valorar, ademais, a proporcionalidade da resposta penal fronte a unha situación que, segundo a defensa, tiña un forte compoñente de elección familiar. O proceso converteuse nun foco de atención polas implicacións que ten no debate público sobre a protección da infancia e os límites da autonomía parental.