María José Rielo Blanco, fagotista nacida en Bermés (Lalín), ofrece estes días en Ourense unha dobre masterclass co obxectivo de compartir técnicas e motivar á nova xeración de músicos galegos. As sesións, que comezaron onte e rematan hoxe, reúnen estudantes da rexión e participantes de fóra, e a súa autora subliña que volver a Galicia lle permite contribuír á formación local. Rielo, que compaxina a docencia cunha carreira internacional, explicou que a visita responde ao seu empeño por achegar ferramentas prácticas a quen aspiran a dedicarse ao instrumento. Ademais, defendeu a diversidade musical, lembrando que xéneros contemporáneos e formacións populares tamén desempeñan un papel na difusión da música.
A fagotista, nacida en 1988, é docente na Escola Superior de Música de Catalunya (Esmuc) e figura como intérprete principal convidada na Münchener Kammerorchester, o que avala a súa presenza en festivais e conservatorios europeos. A súa traxectoria internacional convertiuna nun referente do fagot español e nunha presenza habitual nas citas formativas de Galicia, á que volve con frecuencia para impartir clases e avaliar o progreso dos seus antigos alumnos. Quen asiste aos seus exercicios detecta, segundo ela, unha combinación de esixencia técnica e calidez pedagóxica no seu enfoque.
As masterclass que imparte en Ourense desenvólvense nun ambiente concentrado e dinámico, onde a corrección técnica se alterna coa escoita colectiva. Rielo aposta por que os alumnos aprendan a autoavaliarse e a incorporar ferramentas prácticas ao estudo diario, e reclama que a ensinanza sexa á vez esixente e pracerosa. Os asistentes, entre os que se atopan mozos que comezan e outros máis avanzados, reciben indicacións sobre respiración, articulación e fraseo, ademais de orientación sobre como afrontar repertorio solista e orquestral. A profesora insiste na importancia de que cada execución comunique algo, non sexa só virtuosismo baleiro.
Na súa pedagoxía prime a idea de que o progreso se basea na constancia, na análise e no interese xenuíno por mellorar. Rielo marca como obxectivo que o estudante non só repita pasaxes, senón que aprenda a escoitar con criterio e a detectar os seus erros para corrixilos de forma autónoma. Nas súas sesións combina exercicios técnicos con fragmentos de repertorio e con exemplos de interpretación que faciliten a comprensión musical. Esta aproximación responde, segundo ela, á necesidade de formar intérpretes completos, capaces de desenvolverse en escenarios distintos.
Ademais da ensinanza, a fagotista valora profundamente a experiencia do solista e a do músico de orquestra. Tocar en solitario permítelle explorar o carácter melódico do fagot e presentar o instrumento como voz principal, mentres que a práctica orquestral esixe outro tipo de disciplina e colaboración. Mantén unha actividade activa en ambos os frontes e procura dar clase semanalmente, o que lle permite combinar a transmisión de coñecementos coa actualización constante como intérprete. Para Rielo, esa dobre faceta enriquece tanto a súa propia carreira como a formación que ofrece aos seus alumnos.
Na conversa cos estudantes non esquiva temas actuais sobre a música e o seu público: admite que figuras como Bad Bunny conseguiron atraer audiencias masivas e que ese fenómeno é positivo para a cultura musical en xeral. Ao seu xuízo, a existencia de bandas populares e artistas de gran difusión non lle resta valor á música clásica; ao contrario, forma parte dun ecosistema que achega sons distintos a máis xente. Por iso defende unha mirada aberta que valore a función social de todas as expresións musicais e recoñeza a súa capacidade para crear públicos.
A masterclass contou con alumnos de Galicia e tamén con participantes procedentes de Portugal, o que subliña o interese transfronteirizo por mellorar nun instrumento que esixe especialización. Rielo destaca o nivel, a disciplina e a curiosidade de quen se inscribiron, e móstrase ilusionada ao ver como moitos volven ano tras ano para amosar a súa evolución. Mantén ademais contacto con algúns deles fóra da aula, ofrecendo asesoramento e seguimento que amplía o impacto destas xornadas formativas.
No seu regreso a casa, a fagotista reivindica o papel da ensinanza presencial e do vínculo co entorno local como motores para o crecemento musical. Considera que eventos como esta masterclass non só elevan o nivel técnico, senón que fortalecen unha comunidade que comparte repertorio, inquedanzas e proxectos. O seu paso por Ourense evidencia esa aposta pola transmisión e pola apertura cara a outras músicas, e deixa a sensación de que, para ela, educar e tocar son dúas caras dunha mesma vocación.
