Veciños e observadores detectaron nas últimas semanas un novo repunte de pintadas, cartaces pegados, valos esparexidos e baldosas levantadas nas rúas de Vilagarcía de Arousa, problemas que atribúen ao paso indebido de vehículos por zonas peonais, ao vandalismo e aos efectos do inverno máis duro que se lembra. A situación, constatada a mediados de marzo de 2026, preocupa porque combina deficiencias de mantemento con condutas incívicas que deterioran a imaxe urbana e a seguridade peonal. A proliferación destas incidencias concéntrase en áreas céntricas e en contornos recentemente renovados, o que agrava a percepción de abandono entre residentes e comerciantes. O repunte obriga a enfrontar vellas queixas que, ata agora, non atoparon solucións efectivas.

O reporteiro Manuel Méndez, que documentou as incidencias sobre o terreo, sinala que as pintadas aparecen en fachadas públicas e privadas, así como en mobiliario urbano como papeleiras e farois, e que a colocación masiva de cartaces en bancos e paredes é unha práctica xa demasiado habitual. Ademais do impacto estético, os adesivos e papeis pegados danan os elementos sobre os que se colocan e multiplican o traballo dos servizos municipais de limpeza. Diversos establecementos comerciais amosan o seu descontento porque a sucidade e o pegote vandálico de cartaces restan atractivo a escaparates e rúas transitadas. Os residentes afirman que a repetición destas condutas transmite unha sensación de impunidade.

Outro foco de preocupación é o avance dos vehículos polas beirarrúas e zonas peonais, unha conduta que, segundo os observadores, está a provocar fendas e roturas no pavimento recentemente instalado. Na rúa Clara Campoamor, estreada hai pouco, observaron os primeiros fragmentos de baldosa desprazada, o que obriga a pensar en reparacións prematuras e en posibles riscos para quen transita a pé. Os propietarios e usuarios da vía reclaman medidas para impedir o paso non autorizado de coches e para sancionar aos infractores. A presenza de vehículos en áreas peonais tamén obriga a actuar con rapidez para evitar que o deterioro se estenda.

Os valos, que en moitos casos foron colocados para sinalizar obras ou para acoutar zonas perigosas por risco de desprendemento, permanecen esparexidos pola cidade e en ocasións converteronse parte do problema en lugar da súa solución. Habitualmente serven para impedir o paso nas beirarrúas afectadas por caídas de revestimento ou por traballos de saneamento nas fachadas, pero a súa permanencia prolongada e a súa incorrecta colocación multiplican as queixas. Comerciantes e viandantes denuncian que as barreiras obstrúen o tránsito e empeoran a estética urbana, mentres que o estado dalgúns edificios tras os temporais invernais aumenta a percepción de riscos. O efecto conxunto é unha cidade menos acolledora e con maiores necesidades de investimento en conservación.

A pegada indiscriminada de cartaces, a pesar de ser unha práctica prohibida, segue arraigada en numerosos puntos, desde farois ata bancos e muros particulares. Os materiais adheridos non só afeán a paisaxe urbana, senón que complican a posterior retirada e limpeza, que adoita requirir tempo e medios municipais. As asociacións veciñais e propietarios lamentan que as sancións non sexan disuasorias e piden campañas informativas e de control máis activas. Nun contexto de escaseza de recursos, cada intervención para eliminar cartaces ou reparar pavimentos resta capacidade de actuación para outras necesidades municipais.

O vandalismo que alcanzou recentemente o xacemento do Castro de Alobre é interpretado por moitos como parte da mesma tendencia á desprotección do patrimonio e do espazo público. Aínda que aquel episodio despertou alertas sobre a conservación do patrimonio arqueolóxico, a atención agora céntrase tamén no uso cotián do espazo urbano e na limpeza da cidade. Técnicos e grupos culturais advirten de que a repetición dos danos, por pequenos que sexan, pode acabar erosionando recursos patrimoniais e a confianza cidadá. Por iso reclaman un plan integral que combine vixilancia, mantemento e educación cívica.

Frente a esta situación, veciños, comerciantes e colectivos locais reclaman maior presenza e eficacia por parte do Concello, tanto na prevención como na reparación rápida dos desperfectos. Exixen campañas de concienciación, unha limpeza máis áxil e sancións efectivas contra quen pegue cartaces ou provoque pintadas e destrozos. Tamén piden medidas para evitar o acceso de vehículos aos itinerarios peonais e un calendario claro de intervención para zonas onde xa se observan danos no pavimento. Sen un esforzo coordinado, advirten, a acumulación de avarías e sucidade seguirá a alimentar a percepción de abandono.

O problema, en definitiva, combina episodios puntuais de vandalismo con déficits estruturais de xestión urbana que se fixeron máis visibles tras un inverno adverso. Mentres non se adopten solucións integrais, Vilagarcía seguirá enfrontándose a unha dobre factura: a económica do arranxo de infraestruturas e a reputacional pola perda dunha imaxe que residentes e visitantes agardan atopar coidada. A resolución destes desaxustes será un termómetro da capacidade municipal para responder a demandas crecentes de convivencia e conservación do espazo público.