Cristóbal Montoro, exministro de Facenda, presentou un recurso ante a Audiencia Provincial de Tarragona contra a decisión do xuíz Rubén Rus de prolongar ata o 26 de xullo a instrución aberta por presunto tráfico de influencias. A prórroga foi acordada tras unha petición da Fiscalía Anticorrupción para ampliar as dilixencias e analizar os bens do exministro e da súa muller. No seu escrito, o avogado do exdirixente reclama a nulidade da ampliación e sostén que non existen indicios racionais que xustifiquen manter a investigación aberta. A defensa considera que a prolongación converte a instrución nunha pescuda de carácter prospectivo, prohibida polo ordenamento xurídico.
O recurso, asinado polo letrado Javier Gómez-Ferrer e fechado o 4 de febreiro, censura con dureza a argumentación da Fiscalía, que chegou a propoñer a posibilidade de que Montoro percibise comisións por facilitar a aprobación de normas en beneficio de empresas do sector gasista. A defensa reinterpretasesas afirmacións como meras conxecturas que, ao seu xuízo, non superan o umbral esixido para manter medidas cautelares ou para prolongar a fase de instrución. O escrito administrativo ao que tivo acceso esta redacción reclama que, ante a falta de probas, non proceda a continuación de actuacións que só persigan a obtención de indicios.
A investigación —iniciada tras denuncias que afectan tamén a outros excargos públicos e aos responsables do despacho profesional Equipo Económico, fundado por Montoro en 2006— indaga se se produciron manobras destinadas a favorecer intereses empresariais a cambio de contraprestacións. O xuíz Rus avalou nunha resolución a solicitude fiscal para ampliar o prazo de investigación ata finais de xullo e autorizar dilixencias patrimoniais sobre o patrimonio do exministro e da súa muller. A defensa denuncia que moitas das actuacións solicitadas polo Ministerio Fiscal responden a un «rastrexo» sen ancoraxe probatoria, e pide que se impida o uso da instrución como mecanismo de tanteo.
Dende o entorno da Fiscalía Anticorrupción defendeuuse a necesidade de explorar a orixe e o destino de posibles fluxos económicos que puidesen estar vinculados a decisións lexislativas nas que Montoro tivo protagonismo mentres ocupou cargos públicos. Os investigadores sosteñen que existen indicios que xustifican o exame de movementos patrimoniais e de relacións profesionais, aínda que a defensa subliña que devanditos indicios non foron aínda acreditados con probas obxectivas. O choque entre ambas posicións levou a situar o conflito no terreo procesual da fase de instrución, cuxa extensión é agora o foco do pleito.
Para a representación legal do exministro, prolongar a instrución na ausencia de elementos probatorios claros vulnera principios procesais básicos e acarrea un prexuízo reputacional difícil de reparar. O escrito remitido á Audiencia recalca que a prórroga solicitada pola Fiscalía converte a investigación nunha procura de delitos que non conta con razoamentos sólidos que a sosteñan. A defensa advirte de que esta táctica prolonga indefinidamente a incerteza e pon en risco a garantía dunha pronta administración da xustiza.
O Tribunal Provincial terá que decidir agora se confirma a prórroga acordada polo titular do xulgado de instrución e as dilixencias patrimoniais autorizadas, ou se estima a apelación de Montoro e limita o alcance da investigación. A decisión da Audiencia marcará os ritmos do caso e a posibilidade de que se practiquen novas probas dirixidas a esclarecer movementos económicos ou relacións profesionais vinculadas ao exministro. Mentres tanto, a causa seguirá o seu curso no xulgado sinalado ata que exista un pronunciamento firme.
O caso volve situar a Montoro, figura destacada do PP durante anos ao fronte do Ministerio de Hacienda, no centro dunha indagación que combina elementos administrativos e penais. Tras abandonar a política activa, Montoro mantivo a súa vinculación profesional co despacho que fundou, circunstancia que agora está baixo escrutinio xudicial. Fontes xudiciais lembran que, nesta fase, a existencia de dilixencias de investigación non equivale á imputación definitiva de delitos e que a instrución serve para contrastar ou descartar hipóteses.
Mentres a Audiencia Provincial de Tarragona tramita o recurso, a causa permanece na instrución e as partes prepáranse para argumentar ante os maxistrados o alcance da prórroga. Se a Sala revoga a decisión do xuíz, algunhas dilixencias poderán ser paralizadas; se a confirma, a investigación continuará ata a data fixada por Rus. En calquera caso, a resolución que adopte o tribunal será determinante para o ritmo procesal e para a estratexia de defensa de Montoro nos próximos meses.
