Raúl del Pozo, unha das voces máis recoñecidas do columnismo español, faleceu aos 89 anos este 10 de marzo de 2026, segundo as primeiras informacións. O falecemento atribúese ao progresivo deterioro da súa saúde ligado á súa avanzada idade, aínda que por agora non se ofreceron máis detalles sobre a causa concreta nin sobre o lugar exacto do falecemento. Del Pozo pechou unha carreira extensa que abarcou a crónica parlamentaria, a prensa de corresponsalía e a literatura xornalística. A súa desaparición deixa un baleiro no xornalismo político que foi referencia para varias xeracións.

Desde 1991 ocupou unha praza fixa como columnista no diario El Mundo, onde alcanzou grande repercusión con columnas que mesturaban a observación política e a vida cotiá. Foi autor de textos que, polo seu ton castizo e directo, conectaron con lectores heteroxéneos e lle permitiron manterse vixente nos debates públicos sobre política e sociedade. Ademais da tiza do columnista, o seu traballo como analista apareceu en diversos programas de radio e televisión, achegando unha mirada crítica e a miúdo mordaz.

A súa traxectoria xornalística arrancou no Diario de Cuenca e pasou por cargos de responsabilidade, entre eles o de director adxunto de El Independiente. Como corresponsal do xornal Pueblo traballou en prazas clave durante a Guerra Fría e a apertura democrática: Moscú, Londres, Lisboa e Buenos Aires figuran entre as cidades onde cubriu acontecementos internacionais. Esa experiencia no estranxeiro alimentou unha visión ampla da política e da diplomacia que logo trasluciu nas súas crónicas nacionais.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Crítico e cronista á vez, Del Pozo destacou por unha prosa afiada e con regusto popular que algúns críticos definiron como unha das máis persoais do oficio. O seu estilo combinaba o detalle informativo coa anécdota e a ironía, o que o converteu nun narrador da política e da rúa. Ao longo de seis décadas foi testemuña de profundas transformacións en España e os seus textos converteronse en lectura habitual para quen seguía a actualidade parlamentaria e os entresijos do poder.

Ademais da labor xornalística, cultivou a novela, o reportaxe e o ensaio, con títulos que sumaron ao seu perfil literario e xornalístico. Recibiu recoñecementos relevantes do sector, entre eles o Premio González-Ruano e o Premio Mariano de Cavia, galardóns que avalaron a súa aportación ao xornalismo escrito. A combinación de crónica, medios e oficio literario situou a súa obra nun lugar destacado dentro da historia recente da prensa española.

En datas próximas ao final da súa vida presentou en Madrid o seu libro máis recente, «Los cautivos de la Moncloa», unha obra que serviu para subliñar o seu interese continuado polo análise do poder. Ata os seus últimos anos participou en coloquios e aparicións públicas que amosaban a súa curiosidade pola actualidade e a súa capacidade para interpelar aos actores políticos. Con todo, nos últimos tempos a súa saúde resentíuse, algo que xa apuntaran diversas informacións e que hoxe se sinala como causa vinculante do seu falecemento.

A noticia da súa morte provocou reaccións nos medios e entre compañeiros de profesión, que destacaron a súa honestidade intelectual e a súa capacidade para contar a política en clave humana. Para moitos xornalistas e lectores era unha figura que simbolizaba un tipo de columnismo comprometido coa observación e o relato en primeira persoa. A súa perda supón, en palabras dalgúns analistas, a desaparición dun dos últimos grandes cronistas con voz propia dunha xeración que viviu a transición e a consolidación democrática.

Quedan aínda por coñecerse detalles sobre as exequias e as condolencias oficiais, e é previsible que nos próximos días os principais medios publiquen tributos e recopilacións da súa obra. Máis aló dos honores, o legado de Del Pozo permanecerá nas súas columnas, nos seus libros e na influencia que deixou en xoves xornalistas atraídos pola mestura de rigor informativo e pulso literario. Con 89 anos, péchase a traxectoria dun profesional que marcou, con dureza e ternura á vez, a crónica da vida política española.