Raúl del Pozo, xornalista e escritor considerado un referente do columnismo político en España, faleceu este martes en Madrid aos 89 anos, segundo informou o xornal El Mundo, onde colaborou durante máis de tres décadas. Nado en 1936 en La Torre (Mariana), na provincia de Cuenca, Del Pozo deu desenvolvemento a unha carreira que se estendeu por máis de seis décadas e que incluiu tarefas de reporteiro, corresponsal e cronista parlamentario. A súa morte deixa oco nas páxinas de opinión e nas tertulias onde a súa voz era habitual. Non se difundiron aínda detalles sobre o velorio nin o enterro.

Del Pozo iniciou a súa traxectoria no Diario de Cuenca e pasou por cabeceiras como Pueblo, Interviú, Diario 16 e Mundo Obrero, ademais de exercer como director adxunto de El Independiente. En 1991 comezou a súa colaboración con El Mundo, medio que durante décadas publicou as súas columnas cun estilo directo e persoal que o fixo inconfundible. A súa sinatura converteuse nunha referencia para lectores interesados na análise política e na crónica dos corredores do poder.

Como enviado especial e corresponsal internacional, cubriu escenarios tan distintos como Moscú, Londres, Lisboa e Buenos Aires, experiencias que alimentaron a súa mirada sobre a política e a xeopolítica. O seu traballo na capital soviética durante os anos da Guerra Fría ofrecéulle unha perspectiva privilexiada sobre a confrontación internacional e sobre as transformacións da segunda metade do século XX. Esas vivencias traducíronse en reportaxes e crónicas que compaxinaron rigor informativo e unha prosa cargada de ironía e observación humana.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A obra xornalística de Del Pozo non se limitou á prensa escrita: foi tamén articulista en libros e recopilacións e publicou títulos con editoriais como La Esfera de los Libros, entre eles A Bambi no le gustan los miércoles e La rana mágica. A súa faceta como narrador e ensaísta complementou a do cronista, e permitiulle transitar entre o reportaxe e a memoria coa mesma inquietude por deixar testemuño de tempos convulsos. Lectores e colegas recoñecen nos seus textos unha mestura de crónica e literatura que axudou a definir a voz do columnismo contemporáneo.

Na radio e na televisión foi rostro e voz habitual: participou en debates como os de Luis del Olmo en Protagonistas e en programas de Antena 3 e Telecinco presentados por figuras como María Teresa Campos e Montserrat Domínguez. A súa intervención nas tertulias destacaba polo ton incisivo e por unha independencia de criterio que lle granxeou tanto seguidores como críticos. A súa presenza nos diferentes formatos demostrou ademais a súa capacidade de adaptación nun xornalismo en constante cambio.

O xornal no que colaborou dedícalle un obituario asinado por Antonio Lucas, no que se repasan episodios da súa vida profesional e subliña a intensidade coa que viviu a profesión xornalística. Compañeiros de redacción, antigos xefes e outros colegas difundiron condolencias e lembraron o seu rigor, a súa capacidade para contar historias e a súa inclinación pola observación irónica do poder. As redes sociais encheronse desde primeira hora de mensaxes de recordo e de fragmentos das súas columnas máis citadas.

Ao longo da súa carreira recibiu distintos recoñecementos e a súa figura foi obxecto de debates sobre a influencia do columnismo na opinión pública. Máis alá de premios concretos, o seu legado está na escola que deixou entre os que aprenderon a escribir sobre política con claridade e un punto de atrevemento. A súa maneira de entender a crónica política —como unha mestura de denuncia, humor e cercanía humana— marcou varias xeracións de xornalistas.

Raúl del Pozo marcha deixando unha extensa producción xornalística que seguirá consultándose polo seu valor informativo e literario. A súa voz, insistente e crítica, contribuíu a modelar o diálogo público en España durante décadas; as súas columnas permanecerán como testemuño dunha época e como exemplo dun oficio que el exerceu con paixón. El Mundo e outros medios continuarán hoxe a ovación e a revisión do seu legado mentres se esperan máis datos sobre os actos de despedida.