Oliver Laxe acudíu o domingo á gala dos Oscar no Dolby Theatre de Los Ángeles coa súa película Sirat, nominada a mellor película internacional, e aínda que non obtivo a estatuíña a súa presenza colocou a lingua e a moda galega no centro da cerimonia. O director, natural de Navia de Suarna, falou en galego ante medios brasileiros e viste un traxe da firma ourensá que rendía homenaxe á súa película. A representación institucional e os xestos políticos que exhibiu Laxe sobre a alfombra vermella foron igualmente comentados.

A película de Laxe rematou sen premio: o Oscar á mellor película internacional recaeu finalmente en Valor sentimental, de Joaquim Trier. A pesar diso, a candidatura e a pasarela en Los Ángeles supoñen un salto de visibilidade para o cine feito en Galicia, que raramente chega a escenarios desa magnitude. A xornada vivíuse como unha conquista simbólica máis aló do palmarés.

Na cerimonia, o director respondeu en galego a preguntas de xornalistas de Brasil e subliñou o ton colectivo do encontro entre cineastas de diferentes países. As súas palabras, pronunciadas na súa lingua natal, interpretáronse como un xesto de exemplaridade para a cultura galega fóra de España.

A voz de Galicia en Hollywood

O momento máis destacado no plano discursivo chegou cando Laxe reivindicou a camaradería entre autores e negou a lóxica de vencedores e vencidos no cine. As súas declaracións, en galego, conectaron coa idea dunha comunidade creativa internacional máis que coa rivalidade competitiva propia doutros ámbitos.

«Non competimos, somos compañeiros, pero hai moitísimo respecto e ademais é unha fortuna despois de tantos meses xuntos coñecer aos autores detrás das películas. Isto non é fútbol, non hai gañadores nin perdedores, todos gañamos.»

As palabras chegaron pouco despois dunha polémica previa na que o cineasta criticara en termos duros certo nacionalismo dentro da comunidade cinematográfica brasileira. Aquelas declaracións alimentaron o debate nas redes, e o día da gala Laxe pareceu pechar feridas cun xesto de diálogo e proximidade ante xornalistas dese país suramericano.

Traxe galego e apoio institucional

Na alfombra vermella, Laxe luciu un traxe da firma Adolfo Domínguez, elaborado expresamente como homenaxe á súa película, segundo explicou a directora de deseño da casa. A elección do vestiario interpretouse como unha aposta pola moda galega e pola visibilidade de marcas da comunidade nun evento global.

Acompañaron ao director a vicepresidenta segunda do Goberno, Yolanda Díaz, e o conselleiro de Cultura, José López Campos, que asistiron para respaldar a presenza do cine galego. A súa presenza en Los Ángeles reforzou a lectura institucional da nominación como un logro para o audiovisual autonómico.

Ademais do traxe e do idioma, Laxe introduciu un símbolo político na súa indumentaria: un broche cos cores da sandía, en alusión ao pobo palestino, que empregou durante a gala para lembrar o sufrimento da poboación en Gaza. O xesto foi recollido pola prensa internacional e sumou unha dimensión política á súa intervención.

En Galicia as reaccións foron maioritariamente de orgullo e celebración. Usuarios nas redes sociais destacaron que por primeira vez a lingua galega soou na gala dos Oscar e que unha película financiada e rodada con participación galega alcanzou unha candidatura desa magnitude. Para a industria local, a nominación suxire oportunidades futuras de proxección e coprodución.

A traxectoria de Laxe, formado en centros de cine fóra de España e cun percorrido previo en festivais internacionais, estivo marcada por un cine de autor que mestura o real co simbólico. A súa chegada a Hollywood con Sirat abre unha nova fase para a súa carreira e para a visibilidade do cine galego en circuitos globais.

Máis aló do resultado nos premios, a presenza de Oliver Laxe nos Oscar deixa un saldo tangible: a lingua, a moda e as reivindicacións sociais de Galicia viaxaron ata Los Ángeles e sitúan ao audiovisual galego nunha conversa internacional que ata agora fora marginal. O reto agora é converter esa visibilidade puntual nun impulso sostido para a industria e a cultura da comunidade.