A 98ª edición dos premios Oscar celebrouse na madrugada do domingo 15 ao luns 16 de marzo de 2026 no Dolby Theater de Los Ángeles, nunha noite marcada pola tensión internacional e pola vontade da industria de amosar resiliencia. A cerimonia, presentada por Conan O’Brien, combinou humor, reivindicacións e discursos emotivos que subliñaron a diversidade e o futuro do cine. Aquí repasamos os dez instantes que condensan o máis destacado da velada.

A gala chegou nun contexto de preocupación: a guerra en curso e a ameaza dun suposto plan iraniano contra California estaban nas cabeceiras, pero a alfombra vermella e o escenario do Dolby convertéronse nun espazo para a autocelebración de Hollywood. A noite, de ritmo áxil, alternou momentos festivos con intervencións de calado social e profesional.

O humor e a tecnoloxía foron eixes recorrentes; as bromas sobre a intelixencia artificial, as referencias á cultura pop do ano e as preguntas sobre a supervivencia do cine fronte a novos modelos de consumo marcaron boa parte do ton. Sen perder a lixeireza, a cerimonia deixou ao público e á crítica varios instantes para o recordo.

Arranque e monólogo: humor con fondo

A apertura da gala foi trepidante: Conan O’Brien irrumpiu na escena tras unha introdución pregravada que incluíu os títulos destacados do ano e unha escena cómica con nenos da película ‘Weapons’. O presentador xogou coa actualidade tecnolóxica e cultural, e non rexeitou ironizar sobre executivos presentes na sala.

«Celebramos non só o cine, senón os ideais da arte global, a colaboración, a paciencia, a resiliencia e a máis rara das cualidades hoxe en día, o optimismo».

O monólogo conseguiu risos e aplausos, pero tamén serviu para lembrar que, pese á adversidade, a industria cinematográfica busca proxectar confianza e futuro.

Discursos que fixeron a noite

Entre os momentos máis emotivos estivo a aceptación do Oscar ao mellor largometraxe de animación por parte da cinta coñecida popularmente como ‘Las guerreras k-pop’. A súa codirectora, Maggie Kang, dedicou o premio aos fans e á comunidade coreana, reivindicando visibilidade e representación.

«Grazas a todos os fans que nos trouxeron ata aquí… Este premio é para Corea e para os coreanos de todas partes».

Outro intre memorable foi a histórica vitoria en fotografía: Autumn Durald Arkapaw converteuse na primeira muller en recibir o Oscar nesa categoría polo seu traballo en ‘Los pecadores’ e aproveitou o podio para chamar ao recoñecemento colectivo das mulleres na industria.

«Porque eu non estaría aquí se non fose por vós», pediu ás mulleres presentes.

Ademais destas referencias, houbo varios discursos que mesturaron agradecemento persoal con mensaxes sobre inclusión, sostibilidade e o papel social do cine.

A noite tamén rexistrou momentos de sorpresa en categorías secundarias, ovacións para veteranos e recoñecemento a novos talentos. Entre as ovacións destacaron as dirixidas a cineastas e artistas que impulsaron narrativas diversas nos últimos anos.

A música e as actuacións en directo funcionaron como ponte entre segmentos, e varios números serviron para subliñar a forza das bandas sonoras e da colaboración entre cine e música popular. A posta en escena manteu un pulso clásico, con algúns guiños contemporáneos.

A seguridade foi un tema subxacente: a organización anunciou controis reforzados e presenza policial reforzada sen que iso restase afluencia na alfombra vermella nin a normalidade do evento. A industria quixo transmitir que, pese ás ameazas, a cultura pode seguir o seu curso.

En canto ao estético, a gala ofreceu unha mestura de elegancia tradicional e apostas arriscadas na alfombra vermella, con estilismos que xeraron debate nas redes e medios. A moda volveu ser protagonista, tanto polos vestidos como polos complementos que destacaron pola súa creatividade.

Finalmente, a cerimonia pechou cun ton de esperanza e chamada á acción: a Academia manifestou o seu compromiso coa innovación tecnolóxica responsable e coa protección dos creadores. A 98ª edición quedará marcada pola súa combinación de entretemento, reivindicación e recordos que definirán o rumbo do cine nos próximos meses.