O Concello da Coruña anunciou este luns que renuncia a acoller partidos do Mundial da FIFA previsto para 2030 no estadio de Riazor debido ao elevado custo da reforma esixida. A decisión, comunicada pola alcaldesa Inés Rey xunto ao presidente do Deportivo e ao responsable da Deputación, chega tras meses de negociacións e dúbidas sobre o financiamento. O argumento principal foi que o investimento necesario resultaba desproporcionado para un uso moi puntual: apenas tres encontros programados. A medida abre un debate sobre prioridades urbanísticas e o futuro do estadio.
A cidade fora incluída na lista de sedes seleccionadas pola FIFA, un recoñecemento que xerou inicialmente entusiasmo institucional e cidadán. Dende entón o proxecto, coñecido como Riazor 2030, chocou coa realidade técnica e económica de adaptar o recinto aos requisitos internacionais. A Coruña intentou buscar financiamento privado, pero esa vía non resolveu o escollo central: a ampliación esixida pola FIFA e os seus efectos a medio e longo prazo.
O punto crítico foi a capacidade requirida pola organización. A FIFA solicita un aforo moi superior ao actual, o que obrigaría a pasar dos preto de 33.000 asentos cos que conta hoxe o estadio a arredor de 43.000, unha cifra que o club considera sobredimensionada fronte a unha asistencia media próxima a 20.000 espectadores. O medo a converter Riazor nun estadio con bancadas baleiras na maior parte da tempada e custos de mantemento imposibles de asumir foi determinante na decisión.
O desencontro entre Concello e club
A relación entre o Concello e o Real Club Deportivo quedou no centro do conflito. Mentres o Concello se comprometeu coa FIFA ante a posibilidade de acoller partidos, o Deportivo, inquilino e principal afectado, mostrou reticencias dende o principio. O club defendía que unha ampliación desa magnitude non se axusta á demanda real da afección e que sería unha carga estrutural difícil de xestionar.
A existencia dun convenio que regula a titularidade e xestión do estadio engadiu complexidade ao proceso. O club esperaba claridade sobre quen asumiría os custos de explotación e mantemento das prazas adicionais que, previsiblemente, só se ocuparían en eventos excepcionais. A falta dunha solución consensuada deixou ao Concello sen garantías suficientes para avanzar na licitación da obra xa redactada.
«Por responsabilidade, renunciamos», dixo a alcaldesa, e engadiu que a hipoteca a pagar sería «demasiado cara por tres partidos».
Reaccións e consecuencias políticas
A renuncia causou sorpresa e certo desconcerto entre a cidadanía, que lembraba a promesa de Nadal da propia alcaldesa de que Riazor sería «bimundialista». A declaración pública de intención contrastaba co desenlace: un anuncio de retirada despois de meses de incerteza sobre o rumbo do proxecto. A oposición e parte da sociedade cuestionan o custo político de non ter concretado antes a viabilidade técnica e financeira.
Dende o Concello xustifican a decisión como unha responsabilidade fiscal e política: evitar endebedamentos que, ao xuízo do goberno local, non se corresponderían cun beneficio permanente para a cidade. Fontes municipais subliñan que se traballou para buscar financiamento externo, pero que os riscos e obrigas pactadas coa FIFA eran insalvables sen comprometer outros proxectos locais.
O Deportivo, pola súa parte, mantén preocupación polo futuro inmediato de Riazor. O club insiste en que calquera reforma debe axustarse á realidade deportiva e económica do equipo. A situación abre a porta a negociacións posteriores sobre melloras menos ambiciosas pero sostibles, así como a posibles plans alternativos para modernizar o estadio sen chegar ao plantexamento esixido pola FIFA.
Queda por ver agora como responderá a FIFA e se A Coruña conservará algún papel no mapa de sedes no caso de que a organización busque substitutos. Tamén está en xogo o debate sobre que proxectos son prioritarios para a cidade: investimentos puntuais e moi visibles ou políticas sostibles que beneficien de forma regular á poboación.
Nos próximos meses, o Concello e o Deportivo deberán definir unha folla de ruta que clarifique o uso, a xestión e as posibles reformas de Riazor, coa presión engadida da opinión pública e a necesidade de reconciliar ambición deportiva con prudencia económica. A renuncia marca un punto de inflexión: A Coruña elixe, por agora, non pagar a factura dun acontecemento global a costa do seu equilibrio municipal.
