O Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico confirma que, con data de 13 de marzo de 2026, un total de 47 encoros monitorizados en España superan o seu volume máximo tras o paso sucesivo de frontes durante o inverno. As precipitacións dos últimos meses, especialmente en xaneiro e febreiro, converteron os ríos en condutos que levaron a auga ata encoros de numerosas cuncas, sobre todo na metade sur da Península. A acumulación de reservas sitúa a ocupación media dos encoros por riba do 83% e pon fin a meses de seca relativa en moitas rexións. As autoridades atribúen a situación á repetición de borrascas e lembran que a cifra só considera depósitos de máis de cinco hectómetros cúbicos.
Durante o último trimestre circularon varios trens de borrascas que deixaron precipitacións destacadas, con episodios de choiva intensa, granizo e neve en zonas montañosas. Nomes como Harry, Ingrid, Joseph, Kristin e Leonardo sucedéronse nos avisos meteorolóxicos e contribuíron a episodios puntuais de inundación en áreas concretas. Ese patrón de frontes activos elevou o caudal de ríos e regatos, que á súa vez alimentaron as cuncas reguladas por encoros de distinta capacidade. O resultado é unha recarga xeneralizada que afectou tanto á superficie como ás capas freáticas.
En conxunto, os encoros españois almacenan máis de 46.500 hectómetros cúbicos de auga, segundo os datos oficiais, unha cantidade que evidencia a magnitude da recuperación hídrica. A media do 83% de ocupación obedece a unha distribución desigual: o sur e o oeste acumulan algúns dos maiores incrementos pola influencia das entradas atlánticas e mediterráneas que descargaron con intensidade sobre cuncas como a do Guadalquivir e a do Guadiana. Non obstante, tamén se rexistran encoros ao tope en comunidades do norte e do leste, o que convirte a situación en máis extensa que en episodios previos.
A relación espacial dos encoros rebordantes demostra que a abundancia non se limita a unha soa rexión. En Castilla-La Mancha, Extremadura e Andalucía alcanzaron a capacidade máxima varios encoros vinculados ás cuncas andaluzas, mentres que no norte hai presas colmatadas en puntos da Comunidade Valenciana, o País Vasco, Navarra e Cataluña. Fontes do Ministerio sinalan que non se recordaba unha ocupación tan xeneralizada entre os depósitos de maior tamaño en anos recentes, e subliñan a complexidade de xestionar simultaneamente volumes tan elevados en territorios distintos.
A auga que non queda nos encoros tamén ten efectos beneficiosos: a recarga de acuíferos e solos mellora a dispoñibilidade para rega e reduce a sensibilidade de cultivos e pastos ás novas ondas de calor ou á seca. Os técnicos lembran, con todo, que a transferencia da abundancia estacional á seguridade hídrica a longo prazo depende de decisións de xestión, do mantemento das infraestruturas e de políticas que prioricen a conservación de reservas e a recarga natural de acuíferos. Ademais, parte desta auga destínase a usos hidroeléctricos e a caudais ecolóxicos para ríos, o que tamén condiciona o seu reparto.
Xunto ás boas novas, a situación plantea riscos operativos e locais: encoros que superan a súa capacidade requiren descargas controladas por canais de evacuación e aliviadoiros para protexer a integridade das estruturas e evitar desbordamentos no val. As administracións mantiveron avisos en zonas vulnerables durante os episodios de choiva e activaron protocolos de vixilancia en treitos fluviais con risco de inundación. O temporal deixou incidentes puntuais en infraestruturas e comunicacións, aínda que as cifras oficiais non sinalaron, por agora, danos xeneralizados a gran escala.
Os responsables da xestión da auga e as confederacións hidr
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.