Tres veciños de Vedra investigados por un incendio forestal tras unha queima imprudente

O Seprona investiga a dúas mulleres e un home de Vedra (A Coruña) como presuntos autores dun incendio forestal causado por unha queima de restos vexetais non controlada o pasado 20 de marzo. O lume, que permaneceu latente varios días, reavivouse polo vento e só a rápida intervención evitou danos maiores. A investigación pon o foco na imprudencia e na falta de medidas de seguridade na xestión dos residuos agrícolas.

A queima que desatou o incendio

Todo comezou un xoves calquera nunha parcela de Vedra, á beira do río Ulla. Segundo a Garda Civil, os tres investigados estaban retirando madeira de piñeiros e acacias, co permiso do propietario. Aproveitando a xornada, decidiron queimar os restos: tocóns, raíces e pólas, acumulados tras a corta. Nada fóra do común no rural galego, onde as queimas forman parte do ciclo agrícola.

Porén, segundo fontes do Seprona, a queima non se realizou coas debidas precaucións. O lume, mal apagado, permaneceu oculto baixo terra durante días. Abondou un cambio no vento, típico de marzo na comarca, para que as brasas reavivasen o incendio. “Non tomaron as medidas de seguridade esixidas”, explican responsables da investigación. A rápida chegada dos servizos de extinción evitou que o lume alcanzase máis superficie, aínda que o susto foi maiúsculo.

As consecuencias inmediatas non tardaron en chegar. Os tres veciños, cuxas identidades non transcenderon, foron citados como investigados por un presunto delito de incendio forestal por imprudencia grave. O caso xerou inquedanza na zona, onde a memoria dos grandes lumes de 2017 segue moi viva. Demasiado recente.

O peso da historia e da normativa

Difícil esquecer que Galicia é a comunidade con máis incendios forestais de España. A lei obriga a extremar as precaucións: as queimas deben facerse de día, tras crear unha franxa de seguridade de polo menos cinco metros libres de vexetación e sempre baixo vixilancia. O Instituto Armado lembra que está prohibido iniciar calquera queima antes do amencer e que debe quedar totalmente extinguida dúas horas antes do anoitecer. Non é un capricho: a experiencia ensina que un descoido pode arrasar montes enteiros.

Convén lembrar que, segundo a Xunta de Galicia, só en 2023 rexistráronse preto de 2.300 conatos de incendio, moitos froito de queimas agrícolas. As campañas de sensibilización multiplícanse cada primavera, pero os datos amosan que a imprudencia segue a ser un dos principais factores de risco. Abonda con mirar os partes de emerxencias da última semana: pequenos lumes en Melide, Arzúa, mesmo nas aforas de Santiago. Nada casual.

Que pode pasar agora?

As implicacións deste tipo de incidentes van máis alá da sanción penal. Se os investigados son declarados culpables, poderían enfrontarse a multas elevadas e mesmo a penas de prisión en caso de agravantes. Ademais, a administración está endurecendo os controis e a tramitación de permisos para queimas. “Cada ano é máis estrito, e con razón”, comenta un responsable do sector forestal na zona. A presión social tamén medra: a veciñanza reclama máis vixilancia e formación para evitar que a rutina se converta en traxedia.

Expertos en prevención insisten na necesidade de recuperar o coñecemento tradicional, pero adaptado á normativa actual. “Non se trata de prohibir a queima, senón de facela ben”, apuntan desde un colectivo de enxeñeiros de montes. A tecnoloxía axuda —sensores, drons, avisos automáticos—, pero o factor humano segue a ser decisivo. Demasiadas hectáreas en risco.

O impacto no rural galego

En comarcas como a de Santiago, estas novas espertan inquiet