O Seprona investiga a dúas mulleres e a un home de Vedra (A Coruña) como presuntos autores dun incendio forestal causado por unha queima de restos vexetais non controlada o pasado 20 de marzo. O lume, que estuvo latente varios días, reavivouse polo vento e só a rápida intervención evitou danos maiores. A investigación pon o foco na imprudencia e na falta de medidas de seguridade na xestión dos residuos agrícolas.
A queima que desatou o incendio
Todo comezou un xoves calquera nunha parcela de Vedra, á beira do río Ulla. Segundo a Guardia Civil, os tres investigados estaban retirando madeira de piños e acacias, con permiso do propietario. Aproveitando a xornada, decidiron queimar os restos: tocones, raíces e ramas, acumulados tras o corte. Nada fora do común no rural galego, onde as queimas forman parte do ciclo agrícola.
Con todo, segundo fontes do Seprona, a queima non se realizou coas debidas precaucións. O lume, mal apagado, permaneceu oculto baixo terra durante días. Bastou un cambio no vento, típico de marzo na comarca, para que as brasas reavivasen o incendio. “Non tomaron as medidas de seguridade esixidas”, explican responsables da investigación. A rápida chegada dos servizos de extinción evitou que o lume alcanzase máis superficie, aínda que o susto foi mayúsculo.
As consecuencias inmediatas non tardaron en chegar. Os tres veciños, cuxas identidades non se revelaron, foron citados como investigados por un presunto delito de incendio forestal por imprudencia grave. O caso xerou inquietude na zona, onde a memoria dos grandes incendios de 2017 segue moi viva. Demasiado recente.
O peso da historia e a normativa
Difícil esquecer que Galicia é a comunidade con máis incendios forestais de España. A lei obriga a extremar as precaucións: as queimadas deben facerse de día, tras crear unha franxa de seguridade de polo menos cinco metros libres de vexetación e sempre baixo vixilancia. O Instituto Armado lembra que está prohibido iniciar calquera queimada antes do amencer e que debe quedar totalmente extinta dúas horas antes do anoitecer. Non é un capricho: a experiencia ensina que un descuido pode arrasar montes enteiros.
Convén lembrar que, segundo a Xunta de Galicia, só en 2023 se rexistraron preto de 2.300 conatos de incendio, moitos fruto de queimadas agrícolas. As campañas de sensibilización multiplícanse cada primavera, pero os datos amosan que a imprudencia segue sendo un dos principais factores de risco. Basta con mirar as partes de emerxencias da última semana: pequenos fogos en Melide, Arzúa, incluso nas aforas de Santiago. Nada casual.
¿Que pode pasar agora?
As implicacións deste tipo de incidentes van máis aló da sanción penal. Se os investigados son declarados culpables, poderían enfrontarse a multas elevadas e incluso a penas de prisión en caso de agravantes. Ademais, a administración está endurecendo os controis e a tramitación de permisos para queimadas. “Cada ano é máis estrito, e con razón”, comenta un responsable do sector forestal na zona. A presión social tamén crece: o veciñado reclama máis vixilancia e formación para evitar que a rutina se converta en tragedia.
Expertos en prevención insisten na necesidade de recuperar o coñecemento tradicional, pero adaptado á normativa actual. “Non se trata de prohibir a queimada, senón de facela ben”, apuntan desde un colectivo de enxeñeiros de montes. A tecnoloxía axuda —sensores, drones, avisos automáticos—, pero o factor humano segue sendo decisivo. Demasiadas hectáreas en risco.
