A Audiencia Provincial da Coruña celebrou esta semana o xuízo contra un home acusado de apropiarse de pisos e fincas do seu pai en Arteixo, bens que a Fiscalía valora en torno a 257.000 euros. O procesado defendeu ante o tribunal que a outorgación do poder notarial foi iniciativa do propio progenitor, que, segundo declarou, quería protexelo e encargoulle xestionar o seu patrimonio. A vista, celebrada entre o mércores e o xoves, prodúcese despois de que o querelante —o pai— falecese durante o proceso xudicial.
A acusación sostén que o acusado se fixo con varias propiedades empregando un poder que obtivo cando o seu pai xa presentaba un deterioro cognitivo, circunstancia que, na súa opinión, invalida a actuación. Na apertura do xuízo repasáronse os documentos que vinculan ao acusado coa disposición de inmobles e fincas no municipio de Arteixo e detallouse o importe económico do que, segundo a Fiscalía, o acusado se beneficiou por estas operacións.
Na súa declaración, o home rexeitou as imputacións e explicou que a iniciativa partiu do propio pai: «Imos facer un poder de forma que ti só, exclusivamente, baixo as miñas instrucións e cunha condición… poidas dispoñer, se fose necesario, do patrimonio», relatou, segundo a versión que ofereceu ante a Audiencia. Asegurou que o seu progenitor desexaba confiar nel e que mesmo o nomeou titor, e subliñou en varias ocasións que mantiveran «unha relación magnífica» ao longo da súa vida.
O acusado insistiu en que a demanda exercida en súa contra é «totalmente calumniosa, falsa e non ten ningún fundamento», e sostivo que non existen probas que acrediten os feitos que lle imputan. Ademais, declarou que a relación co seu irmán sempre foi tensa e apuntou que aquel dispoñía dun poder diferente que o seu pai non se atrevera a revogar porque, ao seu xuízo, o irmán era «unha persoa moi perigosa e violenta».
Durante a vista proxectouse a declaración anterior prestada polo querelante, gravada antes do seu falecemento, na que o home manifestou que non mantía trato con ningún dos seus fillos e que nunca se entenderon. Nese testemuño, o pai negou terse repartido os seus bens e asegurou non lembrar a sinatura de determinados documentos, incluída a posible doazón de inmobles ao acusado; xustificou esa laguna na memoria alegando problemas de recordo.
Un perito forense que elaborou un informe sobre o estado cognitivo do pai en decembro de 2021 declarou na sala e ratificou a súa valoración: nese momento o home presentaba «un deterioro cognitivo leve provocado polo consumo de alcohol», aínda que, segundo o perito, as súas capacidades volitivas estaban conservadas. Esa apreciación técnica introduce un matiz relevante no debate sobre a validez dos actos realizados nesa etapa.
Na sesión inicial, celebrada o mércores, compareceu tamén o irmán do procesado; a súa representación letrada exerce a acusación particular no procedemento. As distintas versións —a do acusado, a gravada polo querelante e o informe pericial— conforman o núcleo do conflito probatorio que deberá resolver a Audiencia mentres o proceso segue aberto.
O caso pon de relevo a complexidade dos litixios sobre a xestión de patrimonios familiares cando aparecen indicios de vulneración de persoas maiores e controversias entre herdeiros. A resolución dependerá da valoración que o tribunal faga da capacidade do finado no momento de outorgar os poderes e da credibilidade das probas achegadas por ambas as partes; a sentenza aínda non ten data.
