O PSOE de Castilla y León chega ás urnas con feridas abertas tras un cambio de dirección impulsado desde Madrid, pero coa organización aparentemente unida pola posibilidade de mellorar os resultados. Hai pouco máis dun ano, en febreiro de 2025, a Executiva rexional foi renovada tras a saída forzosa do anterior líder, un episodio que deixou fosas entre distintas provincias. As enquisas e os sondaxes internos sitúan o partido nun empate técnico co PP e alimentan a esperanza de manter escanos chave. A mobilización contra a guerra e o voto útil na esquerda, xunto co desgaste do Goberno autonómico, son as causas que explican este peche de filas.

A substitución non foi asumida con naturalidade. A dirección federal presionou para a saída de Luis Tudanca, pese a que o seu mandato incluíu a primeira vitoria socialista sobre o PP en 2019 e unha contenda moi axustada en 2022. O choque entre Tudanca e o aparato federal agudizouse en cuestións como a financiación autonómica e, sobre todo, pola resistencia a que Ferraz modificase as listas para as xerais de xullo de 2023, un enfrontamento no que tamén estivo en primeira liña o entón secretario de Organización. A refrega interna contribuíu a que o relevo na Executiva rexional tivese máis de intervención que de relevo natural.

Desde entón, a nova dirección traballou cunha estrutura que, pola súa propia natureza, é moi fragmentada: nove organizacións provinciais con intereses e prioridades distintas. As enquisas publicadas e os seguimentos internos sitúan ao PSOE practicamente empatado co PP, nunha comunidade onde o reparto de escanos pode xirar por uns poucos votos en cada circunscrición. No Parlamento autonómico o PSOE mantén 28 escanos fronte aos 31 do PP, nunha cámara onde a maioría absoluta acádase con 42 deputados. A posible irrupción de Vox arredor do 20% do voto engade outra variable que pode alterar significativamente a distribución.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A pesar das discrepancias, boa parte das voces críticas internas optaron por colaborar coa dirección rexional de cara á cita electoral. Fontes internas recoñecen que, salvo sorpresas, primará a responsabilidade ata o peche dos colexios; é dicir, que non se buscarán confrontacións públicas que poidan prexudicar o resultado. Non obstante, os alcaldes de León e Salamanca, entre outros dirixentes provinciais, manteñen un ton de crítica moi duro cara á intervención de Ferraz, aínda que por agora esa tensión non se traduciu nun boicote explícito á campaña rexional.

A campaña puxo énfase en mensaxes que van máis aló do estritamente autonómico. A presenza do presidente federal en actos e o protagonismo do lema contra a guerra en mítines, como o celebrado en Soria, serviron para artellar un discurso que busca combinar o nacional e o rexional. A dirección socialista confía en que ese discurso mobilice o electorado progresista e recupere votos que, noutros contextos, poderían terse dispersado cara a candidaturas menores ou á abstención.

No fronte electoral, a hipótese que mellor garantiría a calma interna é que Carlos Martínez, candidato do PSOE á Presidencia de la Junta, manteña os 28 deputados actuais ou incluso mellore a cifra, algo que os propios socialistas consideran difícil pero non imposible. Se o PP perde apoios e o PSOE aguanta, a tensión que xerou o relevo imposto desde Madrid quedaríase amortecida, aínda que non eliminada. En cambio, unha perda de escanos reactivaría as disputas provinciais e abriría de novo a caixa dos reproches entre sectores do partido.

A fragilidade territorial do PSOE na comunidade tamén se percibe no municipal: o partido só goberna en tres das nove capitais provinciais, un dato que reflicte a menor implantación local fronte ao PP en algúns territorios. Esa debilidade nas corporacións limita a capacidade de mobilización e obriga á dirección rexional a apoiarse na campaña nacional e nos liderazgos autonómicos para intentar equilibrar a balanza. A medio prazo, a reorganización do partido nas provincias será clave para consolidar calquera mellora electoral.

Finalmente, a cita electoral porá a proba se a intervención de Ferraz foi unha solución que permitiu reconducir a carreira cara á Junta ou se, pola contra, sementou divisións que acabarán por pasar factura. No partido son conscientes de que, nunha comunidade con nove circunscripcións e marxes estreitas, uns poucos miles de votos poden decidir a correlación de forzas. Sexa cal sexa o desenlace, o resultado marcará non só a gobernabilidade de Castilla y León, senón tamén o grao de autoridade que a dirección federal poderá preservar sobre os ámbitos autonómicos.