O PSOE de Castilla y León chega ás urnas con feridas abertas tras un cambio de dirección impulsado desde Madrid, pero coa organización aparentemente unida pola posibilidade de mellorar resultados. Hai pouco máis dun ano, en febreiro de 2025, a Executiva rexional foi renovada tras a saída forzada do anterior líder, un episodio que deixou fendas entre distintas provincias. As enquisas e os sondeos internos sitúan o partido nun empate técnico co PP e alimentan a esperanza de manter escanos clave. A mobilización contra a guerra e o voto útil na esquerda, xunto co desgaste do Goberno autonómico, son as causas que explican este peche de filas.
A substitución non foi asumida con naturalidade. A dirección federal presionou para a saída de Luis Tudanca, a pesar de que o seu mandato incluíu a primeira vitoria socialista sobre o PP en 2019 e unha contenda moi axustada en 2022. O choque entre Tudanca e o aparato federal agudizouse en cuestións como a financiación autonómica e, sobre todo, pola resistencia a que Ferraz modificase as listas para as xerais de xullo de 2023, un enfrontamento no que tamén estivo na primeira liña o entón secretario de Organización. A refrega interna contribuíu a que o relevo na Executiva rexional tivese máis de intervención que de relevo natural.
Desde entón, a nova dirección traballou cunha estrutura que, pola súa propia natureza, é moi fragmentada: nove organizacións provinciais con intereses e prioridades distintas. As enquisas publicadas e os seguimentos internos sitúan ao PSOE practicamente empatado co PP, nunha comunidade onde o reparto de escanos pode decantarse por uns poucos votos en cada circunscrición. No Parlamento autonómico o PSOE mantén 28 escanos fronte aos 31 do PP, nunha cámara onde a maioría absoluta conséguese con 42 deputados. A posible irrupción de Vox arredor do 20% do voto engade outra variable que pode alterar significativamente a distribución.
A pesar das discrepancias, boa parte das voces críticas internas optaron por colaborar coa dirección rexional de cara á cita electoral. Fontes internas recoñecen que, agás sorpresas, primará a responsabilidade ata o peche dos colexios; é dicir, que non se buscarán confrontacións públicas que poidan prexudicar o resultado. Non obstante, os alcaldes de León e Salamanca, entre outros dirixentes provinciais, manteñen un ton de crítica moi duro cara á intervención de Ferraz, aínda que por agora esa tensión non se traduciu nun boicot explícito á campaña rexional.
A campaña puxo énfase en mensaxes que van máis alá do estritamente autonómico. A presenza do presidente federal en actos e o protagonismo do lema contra a guerra en mitins, como o celebrado en Soria, serviron para articular un discurso que busca combinar o nacional e o rexional. A dirección socialista confía en que ese discurso mobilice o electorado progresista e recupere votos que, noutros contextos, poderían terse dispersado cara a candidaturas menores ou á abstención.
No fronte electoral, a hipótese que mellor garantiría a calma interna é que Carlos Martínez, candidato do PSOE á Presidencia da Junta, manteña os 28 deputados actuais ou incluso mellore a cifra, algo que os propios socialistas consideran difícil pero non imposible. Se o PP perde apoios e o PSOE aguanta, a tensión que xerou o relevo imposto desde Madrid quedaríase amortecida, aínda que non eliminada. En cambio, unha perda de escanos reactivaría as disputas provinciais e abriría de novo a caixa dos reproches entre sectores do partido.
A fraxilidade territorial do PSOE na comunidade tamén se percibe a nivel municipal: o partido só goberna en tres das nove capitais provinciais, un dato que reflicte a menor implantación local fronte ao PP nalgúns territorios.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.