O caso dun roubo con presunta motivación transfóbica ocorrido en setembro de 2022 en Ourense chegou a xuízo o pasado 10 de marzo de 2026 no Xulgado Penal número 2, aínda que a persoa prexudicada faleceu e non puido declarar. O único procesado acolleuse ao seu dereito a responder únicamente ao seu avogado e negou ter participado nos feitos. A Fiscalía mantén a acusación por un delito de roubo con violencia e solicita unha pena agravada por motivo discriminatorio. A ausencia da vítima complica a reconstrución do ocorrido e centra agora o debate nas probas materiais e nas versións dos presentes.
Segundo o escrito de cualificación do Ministerio Fiscal, os feitos producíronse tras un encontro da vítima cun grupo de mozos na vía pública, no que, tras unha pregunta sobre a súa forma de vestir, a persoa respondeu que era transexual. A partir dese momento, sempre segundo a Fiscalía, os membros do grupo actuaron coa intención de humillala pola súa identidade de xénero e esixíronlle as súas pertenzas. Nunha das accións, o acusado tería arrebatado unha bandoleira e, xunto con outros, dedicouse a lanzar o bolso entre eles en actitude de burla.
A Fiscalía relata que o acusado ocultou a bandoleira detrás do seu corpo mentres os outros subtraían os obxectos que había no seu interior. A vítima, ao recuperar finalmente a bolsa, decatouse de que faltaba a súa carteira e regresou ao lugar; entón, o procesado devolvéralle o monedeiro baleiro e un terceiro dirixiulle insultos de contido transfóbico, ademais de propinarlle un bofetón. Por eses feitos, o Ministerio Fiscal atribúe ao autor unha agravante por discriminación e reclama 5 anos de prisión no seu escrito de conclusións.
Na sesión celebrada en Ourense, o acusado optou por declarar só ante a súa defensa e rexeitou responder ás preguntas do tribunal e da Fiscalía, unha estratexia que reduciu o intercambio directo de versións sobre o ocorrido. A defensa mantén a versión de inocencia, o que na práctica deixa en mans da proba pericial e das declaracións indirectas o peso da culpabilidade. A Fiscalía, pese á morte da vítima, decidiu manter a acusación ao entender que existen indicios suficientes que permiten xulgar o comportamento do imputado.
A morte da persoa prexudicada altera de forma notable o devenir procesual: o seu testemuño directo, que podería ter achegado detalles sobre o contexto e a dinámica do episodio, xa non está dispoñible, polo que a instrución e a vista oral deben apoiarse noutros elementos probatorios. Neste tipo de causas, a valoración de probas documentais, peritaxes e as declaracións de testemuñas presenciais adquiriu un papel decisivo. Os representantes do Ministerio Fiscal insistiron ante a sala en que a motivación discriminatoria se deduce das condutas e expresións que se produciron nese momento.
O xulgado tivo tamén que ponderar a aplicación da agravante por motivación discriminatoria, prevista no Código Penal, que incrementa a posible sanción cando o delito responde a prexuízos por orientación ou identidade sexual. A acusación formaliza esa cualificación e solicita a pena co incremento correspondente, mentres que a defensa cuestiona a suficiencia dos indicios para consolidar esa tipificación. O resultado da sentenza dependerá da valoración da proba practicada na vista e da interpretación xurídica do tribunal.
O proceso despertou a atención en sectores que denuncian un aumento de episodios de odio dirixidos cara a persoas trans, aínda que desde o ámbito xudicial subliñase a necesidade de non confundir a denuncia social co pronunciamiento penal, que esixe probas concretas e unha condena motivada. Organizacións LGTBI sinalaron en casos similares a importancia de que a xustiza recoñeza o compon
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.